چالش ها و موانع آموزشی معلمان هنر در بهره گیری از ابزارهای دیجیتال و هوش مصنوعی در مدارس

هدف این مقاله، واکاوی چالش ها و موانع آموزشی معلمان هنر در بهره گیری از ابزارهای دیجیتال و هوش مصنوعی در مدارس است. آموزش هنر به دلیل ماهیت فرایندی، حسی، بدنی و مبتنی بر تجربه زیسته، با ورود فناوری های نوین دچار دگرگونی های مفهومی و اجرایی شده است. از یک سو ابزارهای دیجیتال و سامانه های هوش مصنوعی امکان تولید، ویرایش، بازنمایی و ارزیابی آثار هنری را تسهیل می کنند و از سوی دیگر، شکاف مهارتی، کمبود زیرساخت، ابهام های برنامه درسی، مسائل اخلاقی و حقوقی، نگرانی های هویتی و مقاومت فرهنگی می تواند پذیرش و کاربست آن ها را محدود سازد. مقاله حاضر با رویکرد مروری تحلیلی و با اتکا به ادبیات پژوهشی فارسی و انگلیسی، موانع را در سطوح فردی، سازمانی، برنامه درسی، فنی، فرهنگی و اخلاقی دسته بندی می کند و پیامدهای آن را برای کیفیت یاددهی یادگیری هنر توضیح می دهد. همچنین راهبردهایی عملی برای توانمندسازی حرفه ای معلمان، بازطراحی برنامه درسی، بهبود زیرساخت و تدوین چارچوب های اخلاقی و حقوقی ارائه می شود. نتیجه نشان می دهد که موفقیت در بهره گیری از ابزارهای دیجیتال و هوش مصنوعی در آموزش هنر، بیش از آن که به دسترسی صرف به فناوری وابسته باشد، به سواد دیجیتال و سواد هوش مصنوعی معلم، حمایت مدیریتی، عدالت آموزشی، و همسوسازی فناوری با اهداف زیبایی شناختی و تربیتی هنر وابسته است. چالش ها و موانع آموزشی معلمان هنر در بهره گیری از ابزارهای دیجیتال و هوش مصنوعی در مدارس