تاثیر هوش مصنوعی بر مدیریت بهینه فضای آموزشی وتدریس مهارت های جغرافیایی مدارس

پژوهش حاضر با هدف بررسی و تحلیل تاثیر هوش مصنوعی بر ارتقای مدیریت بهینه فضای آموزشی و بهبود فرآیند تدریس مهارت های جغرافیایی در مدارس انجام گرفته است. در این راستا، با بهره گیری از رویکردی توصیفی-تحلیلی و روش کتابخانه ای و میدانی، داده های لازم از طریق بررسی اسناد علمی، نظرسنجی از معلمان جغرافیا و مدیران آموزشی گردآوری شد. روند پژوهش شامل شناسایی ابزارهای نوین هوش مصنوعی نظیر سیستم های یادگیری تطبیقی، سامانه های مدیریت هوشمند فضای کلاس و نقشه های دیجیتال تعاملی بود که به منظور بهینه سازی محیط یادگیری و تسهیل درک مفاهیم پیچیده فضایی و مکانی به کار گرفته شدند. مدل تحلیل مطالب این پژوهش بر اساس تحلیل عاملی و تکنیک های آماری چندمتغیره جهت سنجش میزان اثرگذاری متغیرهای فناوری بر کارایی تدریس و مدیریت فضا تنظیم گردید. نتایج به دست آمده نشان می دهد که به کارگیری فناوری های هوش مصنوعی نه تنها به مدیریت بهینه تر فضا و منابع آموزشی و کاهش چالش های اجرایی مدیران می انجامد، بلکه با ایجاد محیط های یادگیری شخصی سازی شده و شبیه سازی های پیشرفته جغرافیایی، توانمندی دانش آموزان را در کسب مهارت های تحلیل فضایی و تفکر انتقادی به طور معناداری افزایش می دهد. در نهایت، تلفیق این فناوری ها به تحول بنیادین در طراحی فضاهای آموزشی نوین و ارتقای کیفیت یاددهی-یادگیری درس جغرافیا منجر خواهد شد.