نقش آموزش مهارت های زندگی و خودمراقبتی در ارتقای سلامت روان و پیشگیری از آسیب های اجتماعی در دانش آموزان

دوران دانش آموزی، به ویژه سال های نوجوانی، دوره ای مهم برای شکل گیری هویت، عادت ها و شیوه ارتباط با دیگران است. در این دوره، فشار تحصیلی، اختلاف با همسالان، استفاده نادرست از فضای مجازی و دشواری مدیریت هیجان ها ممکن است سلامت روان دانش آموزان را تحت تاثیر قرار دهد. آموزش مهارت های زندگی و خودمراقبتی می تواند به دانش آموز کمک کند احساسات خود را بهتر بشناسد، در موقعیت های دشوار تصمیم سنجیده بگیرد، با دیگران ارتباط سالم برقرار کند و هنگام روبه روشدن با خطر از افراد قابل اعتماد کمک بخواهد. هدف این مقاله، بررسی نقش این آموزش ها در تقویت سلامت روان و کاهش زمینه های شکل گیری آسیب های اجتماعی در محیط مدرسه است. مقاله با روش توصیفی تحلیلی و با استفاده از منابع علمی و راهنماهای سازمان های معتبر تهیه شده است. بررسی منابع نشان می دهد مهارت هایی مانند خودآگاهی، کنترل استرس، حل مسئله، تفکر نقادانه، همدلی، جرئت مندی و سواد سلامت روان می توانند عوامل محافظت کننده ای برای نوجوانان باشند؛ البته آموزش به تنهایی کافی نیست و باید با محیط امن مدرسه، همراهی خانواده و دسترسی به مشاور تکمیل شود. نتیجه آنکه آموزش پیوسته، کاربردی و متناسب با سن دانش آموزان می تواند بخشی موثر از برنامه پیشگیری و ارتقای سلامت در مدرسه باشد.