سواد سلامت روان و اهمال کاری تحصیلی در عصر شبکه های اجتماعی

سلامت روان دانش آموزان و دانشجویان در عصر دیجیتال با چالش های چندوجهی روبه روست. از یک سو، شبکه های اجتماعی دسترسی به اطلاعات سلامت روان را تسهیل کرده اند و از سوی دیگر، محیط دیجیتال خطرات تازه ای مانند مقایسه اجتماعی، قلدری سایبری و اضافه بار اطلاعاتی را پدید آورده اند. در همین حال، اهمال کاری تحصیلی به عنوان یکی از موانع جدی پیشرفت تحصیلی، تحت تاثیر عوامل فردی و اجتماعی متعددی قرار دارد. این مقاله مروری با ادغام یافته های دوموضوع ،سواد سلامت روان در عصر شبکه های اجتماعی و دیگری درباره عوامل موثر بر اهمال کاری تحصیلی — تلاش می کند تصویری جامع از وضعیت سلامت روان و رفتار تحصیلی دانش آموزان و دانشجویان ارائه دهد. یافته ها نشان می دهد که عوامل فردی (مانند ترس از شکست، خودکم بینی، بی علاقگی به رشته تحصیلی) و عوامل اجتماعی (مانند نارضایتی از دانشگاه، سختی رشته، عوامل سرگرم کننده) به طور معناداری با اهمال کاری تحصیلی مرتبط اند. هم زمان، مداخلات مبتنی بر شبکه های اجتماعی بر سواد سلامت روان اثر مثبت کوچک تا متوسط دارند، اما در تغییر نگرش و رفتار کمک خواهی ضعیف تر عمل می کنند. مقاله مدل «هم افزایی دوگانه سواد» را به عنوان چارچوبی برای پرورش هم زمان سواد سلامت روان و سواد سلامت دیجیتال پیشنهاد می کند و بر ضرورت حرکت از «انتقال دانش» به «پرورش توانش عملی» تاکید دارد.