شناسایی عوامل موثر بر افت یادگیری ریاضی در دانش آموزان ابتدایی

افت تحصیلی و افت یادگیری در درس ریاضیات در دوره ابتدایی یکی از فراگیرترین و پیچیده ترین بحران های سامانه های آموزشی در سراسر جهان است. این پدیده نامطلوب آثار پایداری بر تجارب تحصیلی، شکل گیری عزت نفس، انتخاب رشته های تحصیلی و مسیرهای شغلی آینده فراگیران بر جای می گذارد. هدف این پژوهش، شناسایی، تفکیک و تحلیل چندبعدی عوامل موثر بر افت یادگیری ریاضی در دانش آموزان دوره ابتدایی بر پایه مرور نظام مند شواهد و ادبیات پژوهشی موجود است. این پژوهش از دیدگاه هدف کاربردی و از جنبه ماهیت، یک پژوهش توصیفی تحلیلی بر پایه واکاوی اسنادی و سنتز پژوهش های پیشین است و فاقد جامعه آماری میدانی، نمونه گیری و سنجش های پیمایشی مستقیم است. یافته های برآمده از واکاوی ادبیات نظری و تجربی نشان می دهد که افت یادگیری ریاضی برآیند پیوند متقابل چهار محور بنیادین است که عبارتند از متغیرهای زیستی، عصب شناختی و فردی شامل نارسایی حافظه فعال، نقص در توجه پایدار، اختلال حساب نارسایی تحولی و اضطراب ریاضی، متغیرهای خانوادگی و فرهنگی شامل هراس ریاضی والدین، پایگاه اجتماعی و اقتصادی نامطلوب و کمبود غنای محیط شناختی خانه، متغیرهای آموزشی و پداگوژیک شامل روش های تدریس سنتی، انتقال زودهنگام به مفاهیم مجرد، ضعف دانش تخصصی و روش شناختی آموزگاران، و متغیرهای سازمانی و کالبدی شامل شلوغی کلاس های درس، حجم متراکم کتاب ها و ارزیابی های اضطراب آور. راهکارهای کارآمد مهار این چالش بر تغییر الگوهای آموزشی به سمت تجارب دست ورزانه، تقویت کارکردهای اجرایی مغز، ایجاد فضاهای یادگیری عاری از استرس و توانمندسازی آموزگاران و والدین متمرکز هستند.