نقش همکاری خانواده و مدرسه در موفقیت دانش آموزان

همکاری میان خانواده و مدرسه به عنوان یکی از ارکان اساسی نظام تربیتی، نقشی تعیین کننده در بهبود فرایند یادگیری، افزایش انگیزش تحصیلی و رشد همه جانبه دانش آموزان ایفا می کند. این مقاله با هدف بررسی ابعاد مختلف این همکاری و تبیین سازوکارهای تاثیرگذار آن بر موفقیت تحصیلی دانش آموزان تدوین شده است. روش پژوهش تحلیلی-توصیفی و مبتنی بر مرور نظام مند ادبیات پژوهشی موجود است. یافته ها نشان می دهد که همکاری خانواده و مدرسه از طریق میانجی گری بازخورد مثبت معلمان و تقویت خودتنظیمی یادگیری دانش آموزان بر پیشرفت تحصیلی آنان تاثیر می گذارد. همچنین مشخص شد که تاثیر مشارکت والدین بر عملکرد تحصیلی فراتر از رابطه خطی ساده است و در سطوح بالای دخالت رفتاری و شناختی، ممکن است اثرات معکوس ایجاد کند. یافته های پژوهش حاکی از آن است که کیفیت رابطه والد-فرزند و حمایت از خودمختاری دانش آموز، بیش از کمیت مشارکت، در تعیین اثربخشی همکاری خانواده و مدرسه نقش دارد. نتیجه گیری نهایی بر ضرورت طراحی برنامه های مشارکتی متناسب با ویژگی های اجتماعی-اقتصادی خانواده ها و ایجاد ساختارهای نهادی برای تقویت این همکاری تاکید می کند.