سواد سلامت روان دیجیتال و اهمال کاری تحصیلی: نقش میانجی خودتنظیمی هیجانی در دانش آموزان نسل z

اهمال کاری تحصیلی، به عنوان تعویق ارادی و آگاهانه تکالیف تحصیلی ضروری، همواره یکی از موانع جدی پیشرفت تحصیلی دانش آموزان و دانشجویان بوده است (Solomon & Rothblum, ۱۹۸۴). با این حال، آنچه این پدیده را در دو دهه اخیر به مسئله ای متفاوت و پیچیده تر تبدیل کرده، ظهور بستری است که نسل زد در آن رشد یافته و تکالیف تحصیلی خود را در رقابت با آن تجربه می کند: محیط دیجیتال. برخلاف تصور اولیه مبنی بر اینکه فناوری صرفا ابزاری برای تسهیل یادگیری است، شواهد نشان می دهد استفاده مشکل زا از اینترنت و شبکه های اجتماعی، خود به عنوان یک عامل مستقل و قدرتمند در شکل گیری و تشدید اهمال کاری تحصیلی عمل می کند. یک فراتحلیل جامع بر روی ۱۰۹ مطالعه با حجم نمونه ۶۰٬۲۱۲ نفر، رابطه مثبت و معنادار میان اعتیاد به رسانه های دیجیتال و اهمال کاری تحصیلی را تایید کرد و نشان داد که این رابطه در سال های اخیر روندی فزاینده داشته است؛ به ویژه در انواع اعتیاد به اینترنت و گوشی هوشمند (Zhang et al., ۲۰۲۵).