تاثیر فضای عاطفی مدرسه بر یادگیری و انگیزه دانش آموزان

پژوهش حاضر با هدف تحلیل و تبیین تاثیر فضای عاطفی مدرسه بر یادگیری و انگیزه تحصیلی دانش آموزان تدوین شده است. فضای عاطفی مدرسه به عنوان بستر روان شناختی و اجتماعی حاکم بر محیط آموزشی، نقشی بنیادین در هدایت ادراک، احساسات و رفتار یادگیرندگان ایفا می کند. وجود جو عاطفی مثبت که متکی بر احترام، حمایت روانی، پذیرش نامشروط و صمیمیت میان کادر آموزشی و دانش آموزان باشد، بستر مناسبی برای تعدیل هیجانات نامطلوب و کاهش اضطراب تحصیلی فراهم می آورد و از این مجرا، گنجایش شناختی افراد را جهت دریافت و پردازش عمیق اطلاعات به حداکثر می رساند. در چنین محیطی، انگیزه درونی، خودپنداره تحصیلی و تاب آوری دانش آموزان تقویت شده و اشتیاق به مشارکت مستمر در فعالیت های کلاسی افزایش می یابد. در نقطه مقابل، ادراک محیطی سرشار از تنش، طرد شدگی یا بی توجهی عاطفی، موجبات فرسودگی، درماندگی آموخته شده و افت معنادار اشتیاق یادگیری را به دنبال دارد. در نتیجه، بهینه سازی ساختار عاطفی مدارس و پرورش پیوندهای انسانی سازنده، عاملی راهبردی در ارتقای کیفیت یادگیری، تثبیت انگیزش تحصیلی و اثربخشی اهداف کلان نظام آموزش و پرورش به شمار می رود.