بررسی هوش مصنوعی به عنوان یکی از مهم ترین دستاوردهای فناوری قرن بیست ویکم و نقش گسترده آن در حوزه آموزش
سال انتشار: 1404
نوع سند: مقاله کنفرانسی
زبان: فارسی
مشاهده: 44
- صدور گواهی نمایه سازی
- من نویسنده این مقاله هستم
استخراج به نرم افزارهای پژوهشی:
شناسه ملی سند علمی:
COESEFOI01_1732
تاریخ نمایه سازی: 2 آبان 1405
چکیده مقاله:
گسترش روزافزون فناوری های هوشمند و نفوذ عمیق آن ها در عرصه های مختلف زندگی، ضرورت بازنگری در شیوه تعامل انسان با فناوری را بیش از پیش آشکار ساخته است. هوش مصنوعی به عنوان یکی از مهم ترین دستاوردهای عصر دیجیتال، ظرفیت های گسترده ای برای تحول در نظام آموزشی، ارتقای کیفیت یادگیری و ایجاد فرصت های جدید برای رشد علمی و مهارتی دانش آموزان فراهم کرده است. بااین حال، بهره گیری موثر و پایدار از این فناوری تنها در صورتی امکان پذیر است که همراه با درک صحیح از ابعاد اخلاقی، اجتماعی و انسانی آن باشد. نتایج بررسی های انجام شده در این مقاله نشان می دهد که اخلاق در هوش مصنوعی نه یک موضوع جانبی، بلکه یکی از پایه های اساسی برای استفاده آگاهانه، ایمن و مسئولانه از فناوری های نوین در محیط های آموزشی است.هوش مصنوعی، همانند هر ابزار قدرتمند دیگری، می تواند پیامدهای مثبت یا منفی داشته باشد و نحوه استفاده انسان از آن تعیین کننده میزان تاثیرگذاری آن خواهد بود. در حوزه آموزش، استفاده از سامانه های هوشمند می تواند موجب شخصی سازی فرآیند یادگیری، افزایش دسترسی به منابع آموزشی، حمایت از دانش آموزان با نیازهای متفاوت و بهبود عملکرد آموزشی شود. اما در مقابل، نبود توجه کافی به اصول اخلاقی ممکن است مشکلاتی مانند نقض حریم خصوصی دانش آموزان، سوءاستفاده از داده های آموزشی، کاهش استقلال فکری، وابستگی بیش از حد به ابزارهای هوشمند و تضعیف مهارت های انسانی را به همراه داشته باشد. بنابراین، اخلاق به عنوان یک چارچوب هدایت کننده، نقش مهمی در تضمین استفاده صحیح و انسانی از هوش مصنوعی ایفا می کند.یکی از مهم ترین یافته های این پژوهش، تاکید بر ارتباط عمیق میان اخلاق هوش مصنوعی و سواد دیجیتال دانش آموزان است. در عصر حاضر، سواد دیجیتال دیگر صرفا به توانایی استفاده از رایانه، اینترنت یا نرم افزارهای مختلف محدود نمی شود، بلکه مفهومی گسترده تر است که شامل توانایی تحلیل اطلاعات، شناخت فرصت ها و تهدیدهای فضای دیجیتال، حفظ امنیت شخصی، رعایت حقوق دیگران و استفاده خلاقانه و مسئولانه از فناوری می شود. دانش آموزانی که از سواد دیجیتال کافی برخوردار هستند، نه تنها می توانند از ابزارهای هوش مصنوعی بهره برداری موثرتری داشته باشند، بلکه قادر خواهند بود محدودیت ها، خطاها و پیامدهای احتمالی این فناوری ها را نیز تشخیص دهند.
نویسندگان