طراحی و اعتبارسنجی الگوی برنامه درسی بومی محلی–جهانی در مدارس بین المللی و دوزبانه ایران

تحولات شتابان سده کنونی و گسترش مرزهای ارتباطی، نظام های آموزشی را با ضرورت پاسخ گویی به مطالبات جهانی و تجهیز فراگیران به شایستگی های نوین مواجه ساخته است. در این میان، مدارس بین المللی و دوزبانه در ایران نقشی دوگانه و حساس ایفا می کنند؛ از یک سو باید با استانداردهای آموزشی، روش های نوین یاددهی–یادگیری و آموزش های زبانی روز دنیا همگام شوند و از سوی دیگر رسالت خطیر بازتولید و تعمیق هویت ملی، معنوی، تاریخی و زبانی دانش آموزان را بر دوش کشند. عدم توازن میان این دو بعد می تواند به پدیده های ناخوشایندی نظیر انقطاع فرهنگی، شکل گیری هویت متزلزل و دوزبانگی کاهشی منجر گردد. پژوهش حاضر با هدف تدوین و اعتبارسنجی الگوی جامع برنامه درسی «بومی محلی–جهانی» به نگارش درآمده است. این الگو بر مبنای پیوند دادن اهداف، محتوا، راهبردهای یاددهی و شیوه های سنجش با ارزش های غنی فرهنگ و تمدن ایرانی و مبانی اخلاقی و جهان بینی اسلامی از یک سو، و مهارت های حل مسئله، تفکر نقادانه و تعامل بین المللی از سوی دیگر سازمان دهی شده است. نتایج ارزیابی و اعتبارسنجی الگو با بهره گیری از نظر متخصصان برنامه درسی، صاحب نظران علوم تربیتی و کارشناسان فرهنگی نشان می دهد که اتخاذ رویکرد تلفیقی و متوازن، ضریب انطباق و کارآمدی بالایی داشته و ساختار پیشنهادی می تواند با صیانت از اصالت هویتی نسل نوپا، زمینه ساز مشارکت سازنده آنان در جامعه جهانی بدون استحاله فرهنگی گردد.