بررسی چالش های تدریس مفاهیم انتزاعی توحید و معاد در دانش آموزان و ارائه راهکارهای کاربردی

مفاهیم توحید (خداشناسی) و معاد (باور به روز جزا) از بنیادی ترین آموزه های دین اسلام هستند، اما به دلیل ماهیت انتزاعی و غیرمحسوس، تدریس آن ها برای دانش آموزان دوره متوسطه با چالش هایی روبه روست. این مقاله با روش توصیفیتحلیلی به بررسی موانع درک این مفاهیم از جمله ضعف در ابزارهای حسی، باورهای علمی نادرست و کمبود مثال های ملموس پرداخته و راهکارهایی مانند قصه گویی قرآنی، استفاده از تشبیهات معقول، بهره گیری از فناوری و یادگیری تجربی ارائه می دهد. هدف، کمک به دبیران برای تبدیل این مفاهیم انتزاعی به درکی ملموس و پایدار در ذهن نوجوانان است. مقدمه دبیران الهیات و معارف اسلامی بارها تجربه کرده اند که وقتی از «بی نهایت بودن خدا» یا «زندگی دوباره پس از مرگ» صحبت می کنند، چهره پرسشگر و گاه آکنده از تردید دانش آموزان را می بینند. نوجوانان در سنی هستند که ذهن عینی و محسوس بر تفکر انتزاعی غلبه دارد. از این رو، تدریس توحید و معاد بدون توجه به این ویژگی رشدی، اغلب به حفظیات سطحی منجر می شود نه باور عمیق.