بررسی رفتارهای تربیتی دانش آموزان از مهم ترین ابعاد رشد اجتماعی و عاطفی آنان و نقش تعیین کننده در سازگاری با محیط مدرسه و مشارکت در فعالیت های آموزشی

رفتارهای تربیتی دانش آموزان یکی از مهم ترین ابعاد رشد اجتماعی و عاطفی آنان به شمار می آید و نقش تعیین کننده ای در کیفیت روابط بین فردی، سازگاری با محیط مدرسه، مشارکت در فعالیت های آموزشی و اجتماعی و شکل گیری شخصیت آنان دارد. مدرسه تنها محیطی برای انتقال دانش و مفاهیم درسی نیست، بلکه یکی از اصلی ترین بسترهای رشد اجتماعی، هیجانی و اخلاقی دانش آموزان محسوب می شود. دانش آموزان در این محیط می آموزند چگونه با دیگران ارتباط برقرار کنند، چگونه احساسات خود را مدیریت نمایند، چگونه با اختلاف نظرها و تعارض ها مواجه شوند، چگونه حقوق دیگران را رعایت کنند و چگونه در فعالیت های جمعی مسئولانه و سازنده مشارکت داشته باشند. ازاین رو، توجه به عواملی که می توانند رفتارهای تربیتی دانش آموزان را تقویت یا تضعیف کنند، از اهمیت فراوانی برخوردار است.رفتارهای تربیتی دانش آموزان را نمی توان صرفا بر اساس عوامل آموزشی یا انضباطی توضیح داد. رفتار دانش آموز در محیط مدرسه حاصل تعامل مجموعه ای از عوامل فردی، روان شناختی، خانوادگی، اجتماعی و محیطی است. در میان این عوامل، تنظیم هیجان، حل تعارض و مهارت های ارتباطی جایگاه ویژه ای دارند؛ زیرا بخش قابل توجهی از رفتارهای روزمره دانش آموزان در موقعیت هایی رخ می دهد که مستلزم مدیریت هیجان، تعامل با دیگران، مواجهه با تفاوت دیدگاه ها و انتخاب واکنش مناسب است. بنابراین، هر اندازه دانش آموز در این سه حوزه توانمندتر باشد، احتمال بیشتری وجود دارد که در موقعیت های مختلف مدرسه رفتارهایی سازنده، مسئولانه و متناسب با هنجارهای تربیتی از خود نشان دهد.