آموزش فراتر از چت بات ها؛ بررسی نقش عامل های هوشمند در شکل دهی به آینده مدارس، هنرستان ها و دانشگاه ها

عامل های هوشمند نسل تازه ای از سامانه های مبتنی بر هوش مصنوعی اند که می توانند برای رسیدن به هدف مشخص، چند مرحله را برنامه ریزی کنند، از ابزارهای تعریف شده بهره بگیرند و نتیجه اقدام ها را پیگیری کنند. مقاله حاضر با رویکرد مروری تحلیلی، ظرفیت های این عامل ها را در مدارس، هنرستان ها و دانشگاه ها بررسی می کند. تحلیل منابع نشان می دهد که کاربردهای بالقوه شامل راهنمایی مرحله ای یادگیری، تمرین های متناسب، پشتیبانی از پروژه های عملی، کمک به سازمان دهی پژوهش و خودکارسازی محدود امور اجرایی است. بااین حال، افزایش اختیار سامانه، خطر خطای زنجیره ای، افشای داده، وابستگی یادگیرنده و ابهام در مسئولیت را نیز افزایش می دهد. بر این اساس، مقاله بر استقرار تدریجی، محدودسازی دسترسی، ثبت اقدام ها، تایید انسانی در تصمیم های حساس و ارزیابی مبتنی بر شواهد تاکید می کند. در آموزش مهارت های عملی، به ویژه در هنرستان ها، خروجی عامل نمی تواند جای مشاهده عملکرد واقعی و رعایت معیارهای ایمنی را بگیرد. نتیجه آن است که عامل های هوشمند باید به عنوان دستیاران محدود و قابل نظارت طراحی شوند، نه جایگزین معلم، استاد یا مسئول پاسخ گو. یافته ها مفهومی اند و به پژوهش تجربی نیاز دارند.