طراحی فراگیر برای یادگیری (UDL)؛ انطباق برنامه های کلاسی با تفاوت های فردی و سبک های چندگانه یادگیری

این مقاله به بررسی مفهوم «طراحی فراگیر برای یادگیری» (Universal Design for Learning - UDL) و انطباق آن با تفاوت های فردی و سبک های یادگیری چندگانه دانش آموزان در محیط های آموزشی می پردازد. UDL با هدف ایجاد انعطاف پذیری در اهداف، روش ها، مواد و ارزیابی یادگیری، بر حذف موانع احتمالی و فراهم سازی فرصت های برابر برای همه یادگیرندگان، صرف نظر از پیش زمینه ها، توانایی ها و سبک های یادگیریشان، تاکید دارد. این رویکرد سه اصل بنیادین را دنبال می کند: فراهم سازی چندین روش برای نمایش محتوا (Multiple Means of Representation)، چندین روش برای اقدام و بیان یادگیرنده (Multiple Means of Action and Expression) و چندین روش برای درگیر ساختن یادگیرنده (Multiple Means of Engagement). با به کارگیری این اصول، معلمان می توانند برنامه های درسی و کلاسی خود را به گونه ای طراحی کنند که به طیف وسیعی از نیازهای یادگیرندگان پاسخ دهد، یادگیری مشارکتی را تقویت نماید و در نهایت، دستیابی به سطوح بالای یادگیری را برای همه دانش آموزان تسهیل کند. این مقاله به تشریح مبانی نظری UDL، اصول کلیدی آن و ارائه راهکارهای عملی برای پیاده سازی آن در طراحی کلاس درس می پردازد.