اثربخشی آموزش تنطیم هیجان بر سلامت معنوی زنان مطلقه شهر بهشهر

پژوهش حاضر با هدف بررسی اثربخشی آموزش تنطیم هیجان بر سلامت معنوی زنان مطلقه شهر بهشهر انجام شد. روش پژوهش نیمه آزمایشی از نوع پیش آزمون-پس آزمون با گروه گواه بود. جامعه آماری پژوهش شامل کلیه زنان مطلقه مراجعه کننده به مرکز مشاوره «مهر» شهر بهشهر در سال ۱۴۰۲ بودند؛ که با در نظر گرفتن ملاک های ورود و خروج، ۳۰ نفر به روش نمونه گیری در دسترس انتخاب و به طور تصادفی در دو گروه ۱۵ نفره جایگزین شدند. آزمودنی های هر دو گروه به پرسشنامه سلامت معنوی قبل از مداخله و پس از مداخله پاسخ دادند. پس از اجرای ۸ جلسه آموزش تنظیم هیجان بر اساس پروتکل آموزش تنظیم هیجان گراس (۲۰۰۲) برای گروه آزمایش، تحلیل یافته ها با استفاده از نسخه ۲۶ نرم افزار آماری Spss و کاربرد آزمون تحلیل کوواریانس چندمتغیری انجام شد. نتایج حاصل از تحلیل داده ها نشان داد که تفاوت معناداری بین گروه های آزمایش و کنترل در مقیاس های سلامت معنوی وجود دارد (۰۱/۰P<) بطوری که نشان دهنده افزایش سلامت معنوی و مولفه های آن (سلامت مذهبی و سلامت وجودی) در آزمودنی های گروه آزمایش بود. با توجه به یافته های فوق می توان گفت آموزش تنظیم هیجان باعث می شود که فرد با نگاه و دیدگاه متفاوتی به ارزیابی رویدادها و وقایع حتی از نوع منفی آنها بپردازد، هیجان های منفی را با شدت کمتری تجربه کند، درباره کنترل هیجان های خود احساس کفایت بیشتری کند و ناراحتی و تنیدگی کمتری را تجربه نماید. در نتیجه آموزش تنظیم هیجان از طریق فرایندهای توضیح داده شده منجر به بهبود سلامت معنوی زنان مطلقه شده است.

کلیدواژه ها:

آموزش تنطیم هیجان ، سلامت معنوی ، زنان مطلقه