پیش بینی رفتارهای خودمراقبتی در دانشجویان براساس تنظیم هیجان و شفقت ورزی به خود

دانشجویان مهم ترین قشر هر جامعه محسوب می شوند. رشد و توسعه جامعه بدون توجه به رفتارهای سلامت محور در جوانان به یژه قشر دانشجو ممکن نخواهد بود. طی دهه اخیر آمار گویای افزایش آسیب پذیری های رفتاری و عدم توجه به وضعیت سلام در دانشجویان بوده است. لذا این مطالعه با هدف پیش بینی رفتار خودمراقبتی در دانشجویان براساس تنظیم هیجان و شفقت به خود انجام شد. پژوهش توصیفی-مقطعی و از نوع همبستگی بود. جامعه آماری شامل کلیه دانشجویان مشغول به تحصیل در دانشگاه آزاداسلامی واحد رودهن در سال تحصیلی ۱۴۰۴ بود. با شیوه داوطلبانه و برمبنای فرمول پلنت نمونه ای به حجم ۱۶۰ نفر انتخاب گردید و به ابزارهای پژوهش شامل پرسشنامه تنظیم هیجان (گراتز و روئمر، ۲۰۰۴)، پرسشنامه شفقت به خود (نف، ۲۰۰۳) و پرسشنامه رفتار خودمراقبتی (هان و همکاران، ۲۰۱۴) پاسخ دادند. داده های جمع آوری شده با روش های آمار توصیفی و رگرسیون خطی همزمان تحلیل شد. نتایج نشان داد بین تنظیم هیجان (۵۱۳/۰-=r و ۰۲۲/۰=p) و شفقت به خود (۳۷۸/۰=r و ۰۲۹/۰=p) به ترتیب با رفتار خودمراقبتی در دانشجویان همبستگی معناداری وجود دارد. با توجه به نتایج حاصل از رگرسیون تنظیم هیجان به تنهایی توان تبیین ۲۶/۰ درصد و شفقت به خود توان تبیین ۱۸/۰ درصد از واریانس رفتارهای خودمراقبتی را داشتند. براین اساس می توان توجه مسئولین جامعه را به وضعیت سلامت روانی و رفتاری دانشجویان معطوف داشت و نیاز به برنامه هایی جهت بهبود وضعیت رفتار خودمراقبتی دانشجویان را پیشنهاد داد.

کلیدواژه ها:

رفتار خودمراقبتی ، تنظیم هیجان ، شفقت به خود ، دانشجویان