پیش بینی انتظار از ازدواج بر اساس خودپنداره جنسی با توجه به نقش میانجی هوش هیجانی زنان در شرف ازدواج

هدف از انجام این پژوهش تعیین رابطه خودپنداره جنسی با انتظار از ازدواج با توجه به نقش میانجی هوش هیجانی زنان در شرف ازدواج زنان بود. پژوهش از جهت هدف، کاربردی، از نظر ماهیت، توصیفی و از حیث ارتباط بین متغیرهای پژوهش از نوع همبستگی و معادلات ساختاری بود. جامعه آماری پژوهش حاضر کلیه زنان در شرف ازدواج که برای مشاوره پیش از ازدواج به مراکز مشاوره شهر اصفهان در سال ۱۴۰۳ مراجعه کردند بودند که ۲۲۳ نفر بر مبنای نظریه (کلاین، ۲۰۱۰) به شیوه در دسترس انتخاب شدند. ابزار پژوهش، پرسشنامه انتظار از ازدواج جونز و نلسون (۱۹۹۷)، پرسشنامه خودپنداره جنسی اسنل (۱۹۹۵) بود. برای تحلیل داده ها از نرم افزار SPSS برای آزمون همبستگی پیرسون و در ادامه از نرم افزارAMOS-۲۴ برای تحلیل مسیر و ارائه مدل استفاده شده است. پس از بررسی مفروضه های تحلیل مسیر و برآورده شدن آن ها نوبت به آزمون مدل پژوهش رسید و اثرهای مستقیم و غیرمستقیم بررسی شد. نتایج پژوهش نشان داد، مدل پژوهش از برازش خوبی برخوردار بود. مقدار ضریب مسیر خودپنداره جنسی به انتظار از ازدواج مقدار ۲۷/۰، ضریب مسیر هوش هیجانی به انتظار از ازدواج مقدار ۱۷/۰، ضریب تاثیر مسیر تصویر بدنی به هوش هیجانی مقدار ۷۵/۰، ضریب تاثیر مسیر خودپنداره جنسی به هوش هیجانی مقدار ۱۰/۰ بدست آمد و معنی دارشده بود (۰۱/۰> p). همچنین ضریب تاثیرمسیرغیر مستقیم خودپنداره جنسی به انتظار از ازدواج از طریق هوش هیجانی۱۵/۰ بدست آمد که معنی دار بود (۰۵/۰> p). بنابراین هوش هیجانی رابطه ی بین خودپنداره جنسی با انتظار از ازدواج در بین زنان در شرف ازدواج را میانجی می کند.

کلیدواژه ها:

خودپنداره جنسی ، انتظار از ازدواج ، هوش هیجانی زنان ، در شرف ازدواج.