توانمندسازی دانش آموزان با سبک یادگیری شخصی

این پژوهش با هدف بررسی تاثیر یادگیری شخصی سازی شده بر توانمندسازی دانش آموزان در محیط های آموزشی شهری و روستایی انجام شده است. تمرکز اصلی مطالعه بر تحلیل تجربه های یادگیری دانش آموزان ابتدایی در مواجهه با آموزش مبتنی بر هوش مصنوعی و سبک های یادگیری فردی بوده است. روش تحقیق از نوع کیفی و با رویکرد پدیدارشناسی توصیفی طراحی شد. داده ها از طریق مصاحبه های نیمه ساختاریافته با ۱۲ دانش آموز و ۴ معلم در دو مدرسه شهری و روستایی گردآوری گردید و با استفاده از مدل تحلیل مضمون شش مرحله ای براون و کلارک مورد بررسی قرار گرفت. در روند پژوهش، تلاش شد تا تجربه های زیسته دانش آموزان در مواجهه با آموزش شخصی سازی شده استخراج شود و تاثیر عوامل محیطی، زیرساختی و فناوری بر کیفیت یادگیری آنان تحلیل گردد. نتایج حاصل از تحلیل داده ها منجر به شناسایی چهار مقوله اصلی شد: یادگیری شخصی سازی شده، عدالت آموزشی، یادگیری تعاملی و انگیزش یادگیری. یافته ها نشان دادند که استفاده از هوش مصنوعی در طراحی مسیرهای یادگیری متناسب با سبک، سرعت و نیازهای فردی دانش آموزان، موجب افزایش انگیزه، بهبود تجربه آموزشی و تقویت خودتنظیمی آنان شده است. همچنین تفاوت های قابل توجهی میان مدارس شهری و روستایی مشاهده شد؛ از جمله ضعف زیرساخت های دیجیتال، محدودیت دسترسی به اینترنت و کمبود حمایت حرفه ای معلمان در مناطق روستایی که به عنوان موانع اصلی بهره مندی کامل از ظرفیت های یادگیری شخصی سازی شده شناخته شدند.

کلیدواژه ها:

توانمند سازی ، سبک های یادگیری ، دانش آموزان ، مدرسه