دیدگاه نوین آموزش و پرورش، لزوم آمورش مهارت های زندگی و مهارت آموزی در مدارس
سال انتشار: 1405
نوع سند: مقاله کنفرانسی
زبان: فارسی
مشاهده: 61
- صدور گواهی نمایه سازی
- من نویسنده این مقاله هستم
استخراج به نرم افزارهای پژوهشی:
شناسه ملی سند علمی:
AAIESSSP01_1016
تاریخ نمایه سازی: 1 آبان 1405
چکیده مقاله:
تحولات اجتماعی، اقتصادی، فرهنگی و فناورانه در جهان معاصر، ضرورت بازنگری در اهداف، محتوا و روش های نظام آموزش وپرورش را بیش از گذشته آشکار ساخته است. در دیدگاه های نوین تعلیم وتربیت، مدرسه صرفا نهادی برای انتقال دانش نظری و آماده سازی دانش آموزان برای موفقیت در امتحانات نیست، بلکه محیطی برای پرورش شخصیت، تقویت توانایی های فردی و اجتماعی، توسعه تفکر انتقادی، ارتقای مسئولیت پذیری و آماده سازی نسل آینده برای مواجهه با مسائل واقعی زندگی محسوب می شود. در چنین رویکردی، آموزش مهارت های زندگی و مهارت آموزی از جایگاه ویژه ای برخوردار است؛ زیرا دانش آموزان برای دستیابی به موفقیت فردی، تحصیلی، شغلی و اجتماعی، علاوه بر دانش علمی، به مجموعه ای از توانایی های شناختی، عاطفی، ارتباطی، عملی و حرفه ای نیاز دارند. مهارت هایی مانند خودآگاهی، مدیریت هیجان، حل مسئله، تصمیم گیری، ارتباط موثر، تفکر خلاق، همکاری گروهی، مدیریت تعارض، سواد مالی، سواد دیجیتال و توانایی انجام فعالیت های عملی، زمینه سازگاری بهتر دانش آموزان با شرایط متغیر جامعه را فراهم می کنند. پژوهش حاضر با هدف تبیین دیدگاه نوین آموزش وپرورش و بررسی ضرورت، ابعاد، موانع و راهکارهای توسعه آموزش مهارت های زندگی و مهارت آموزی در مدارس انجام شده است. روش پژوهش، توصیفی تحلیلی و مبتنی بر مطالعه اسنادی و بررسی منابع علمی مرتبط با تعلیم وتربیت، روان شناسی تربیتی، برنامه ریزی درسی و مهارت های زندگی است. یافته های تحلیلی نشان می دهند که تلفیق هدفمند آموزش مهارت ها با برنامه درسی، استفاده از روش های یادگیری فعال، مشارکت خانواده، توانمندسازی معلمان و فراهم کردن فرصت های تجربه عملی می تواند به افزایش خودکارآمدی، مسئولیت پذیری، توانایی حل مسئله، آمادگی شغلی و کیفیت روابط اجتماعی دانش آموزان کمک کند. در مقابل، غلبه ارزشیابی نمره محور، کمبود امکانات، محدودیت زمان آموزشی، ضعف آموزش های کاربردی معلمان و نابرابری فرصت های یادگیری، از مهم ترین موانع تحقق این هدف به شمار می روند. نتیجه کلی آن است که آموزش مهارت های زندگی و مهارت آموزی باید به عنوان بخشی بنیادین از ماموریت مدرسه در نظر گرفته شود و نه فعالیتی حاشیه ای یا محدود به برنامه های فوق برنامه. تحقق این رویکرد مستلزم اصلاح نگرش آموزشی، بازنگری در شیوه های ارزشیابی، طراحی تجربه های یادگیری واقعی و ایجاد پیوند میان مدرسه، خانواده و جامعه است.
کلیدواژه ها:
آموزش وپرورش نوین ، مهارت های زندگی ، مهارت آموزی ، شایستگی های فردی و اجتماعی ، برنامه درسی ، یادگیری فعال ، تربیت همه جانبه ، آمادگی شغلی
نویسندگان