اقدام پژوهی: دانش آموز دیر آموز

دانش آموزان دیرآموز از جمله دانش آموزانی هستند که در مقایسه با همسالان خود، برخی مفاهیم و مهارت های درسی را با سرعت کمتری فرا می گیرند و برای یادگیری، تمرین، تکرار و تثبیت آموخته ها به فرصت و حمایت بیشتری نیاز دارند. این دانش آموزان ممکن است در درس هایی مانند فارسی، ریاضی، املا، روخوانی و درک مطلب با دشواری روبه رو شوند و در صورت دریافت نکردن آموزش متناسب با نیازهای خود، به تدریج اعتمادبه نفس تحصیلی آن ها کاهش یابد. هدف از این اقدام پژوهی، شناسایی مشکلات یادگیری یک دانش آموز دیرآموز، بررسی عوامل موثر بر پیشرفت تحصیلی او و به کارگیری راهکارهای آموزشی مناسب برای بهبود عملکرد درسی، افزایش مشارکت در کلاس و تقویت انگیزه یادگیری است. این پژوهش با رویکرد اقدام پژوهی و بر پایه مشاهده رفتارهای آموزشی، بررسی تکالیف و آزمون های کلاسی، گفت وگو با دانش آموز و والدین و تحلیل شواهد یادگیری طراحی شده است. در ادامه، راهکارهایی مانند آموزش انفرادی، خردکردن مطالب به مراحل کوچک تر، استفاده از وسایل کمک آموزشی، تکرار هدفمند، تشویق کلامی، بازخورد فوری، تمرین های متناسب با سطح توانایی دانش آموز و همکاری مستمر خانواده و معلم پیشنهاد می شود. ارزیابی اثربخشی این اقدامات از طریق مقایسه شواهد اولیه و نهایی، بررسی میزان پیشرفت در انجام تکالیف، دقت در پاسخ گویی، مشارکت کلاسی و تغییر نگرش دانش آموز نسبت به یادگیری انجام خواهد شد. این اقدام پژوهی بر این اصل تاکید دارد که تفاوت در سرعت یادگیری نباید به محرومیت آموزشی یا برچسب زنی منجر شود؛ بلکه باید زمینه ساز طراحی آموزش انعطاف پذیر، حمایت هدفمند و فراهم کردن فرصت برابر برای پیشرفت دانش آموزان باشد (احدی و کاکاوند، ۱۳۹۰؛ نادری و سیف نراقی، ۱۳۸۲).

کلیدواژه ها:

دانش آموز دیرآموز ، اقدام پژوهی ، مشکلات یادگیری ، آموزش انفرادی ، روش های تدریس ، پیشرفت تحصیلی ، انگیزه یادگیری ، تفاوت های فردی