ارائه الگوی توسعه فرهنگ نماز و قرآن کریم با تاکید بر مشارکت دانش آموزان متوسطه دوم

سال انتشار: 1405
نوع سند: مقاله کنفرانسی
زبان: فارسی
مشاهده: 60

فایل این مقاله در 31 صفحه با فرمت PDF و WORD قابل دریافت می باشد

استخراج به نرم افزارهای پژوهشی:

لینک ثابت به این مقاله:

شناسه ملی سند علمی:

AAIESSSP01_1008

تاریخ نمایه سازی: 1 آبان 1405

چکیده مقاله:

توسعه فرهنگ نماز و قرآن کریم در مدارس متوسطه دوم، یکی از ابعاد مهم تربیت دینی، اخلاقی و اجتماعی دانش آموزان به شمار می رود. این دوره تحصیلی به دلیل ویژگی های خاص رشد شناختی، عاطفی و اجتماعی نوجوانان، اهمیت ویژه ای در شکل گیری نگرش ها، باورها، ارزش ها و رفتارهای پایدار دینی دارد. با این حال، تحقق تربیت دینی اثربخش صرفا از طریق برگزاری مراسم رسمی، آموزش مستقیم مفاهیم مذهبی یا الزام دانش آموزان به حضور در برنامه های عبادی امکان پذیر نیست؛ بلکه مستلزم طراحی الگویی مشارکتی است که در آن دانش آموزان از جایگاه مخاطبان منفعل خارج شوند و در فرایند برنامه ریزی، اجرا، ارزیابی و بهبود فعالیت های قرآنی و نماز مدرسه نقش فعال ایفا کنند. پژوهش حاضر با هدف ارائه الگویی برای توسعه فرهنگ نماز و قرآن کریم با تاکید بر مشارکت دانش آموزان متوسطه دوم انجام شده است. روش پژوهش، توصیفی تحلیلی و مبتنی بر مطالعه اسنادی و تحلیل محتوای منابع مرتبط با تربیت دینی، روان شناسی نوجوانی، مشارکت دانش آموزی، برنامه درسی تربیتی و آموزش قرآن کریم است. در این چارچوب، ابعاد شناختی، عاطفی، رفتاری، اجتماعی و سازمانی فرهنگ نماز و قرآن بررسی شده و نقش مدیران، معلمان، مربیان پرورشی، خانواده ها و گروه های دانش آموزی در ایجاد محیطی معنادار و مشارکت محور مورد توجه قرار گرفته است. یافته های تحلیلی نشان می دهد که الگویی اثربخش باید بر اصولی همچون اختیار و انتخاب آگاهانه، گفت وگوی محترمانه، یادگیری فعال، الگوسازی رفتاری، پیوند مفاهیم قرآنی با مسائل زندگی، تشکیل گروه های دانش آموزی، حمایت خانواده، تنوع فعالیت ها و ارزشیابی کیفی استوار باشد. همچنین، فراهم کردن فرصت تصمیم گیری واقعی برای دانش آموزان، توجه به تفاوت های فردی و پرهیز از رویکردهای تحمیلی، می تواند زمینه تقویت احساس تعلق، مسئولیت پذیری و درونی سازی ارزش های دینی را فراهم کند. در پایان، الگویی چندبعدی و مرحله ای برای توسعه فرهنگ نماز و قرآن کریم پیشنهاد می شود که در آن مشارکت دانش آموزان نه یک فعالیت جانبی، بلکه محور سازمان دهنده برنامه های تربیتی مدرسه است. این الگو می تواند مبنایی برای طراحی برنامه های مدرسه محور، متناسب با نیازهای نوجوانان و قابل ارزیابی در دوره متوسطه دوم قرار گیرد.

نویسندگان

مریم صفری

کارشناسی زبان و ادبیات فارسی دانشگاه آزاد؛ معاون پرورشی؛ استان تهران شهر ورامین