ارائه راه کارهای عملی برای ارتقای عملکرد آموزشی مدرسه

پژوهش حاضر با هدف ارائه راهکارهای عملی برای ارتقای عملکرد آموزشی مدرسه و بهبود شاخص های پیشرفت تحصیلی دانش آموزان به انجام رسید. روش پژوهش از نظر هدف کاربردی و از حیث نحوه گردآوری داده ها، توصیفی پیمایشی از نوع آمیخته (کیفی و کمی) بود. جامعه آماری پژوهش را کلیه مدیران، معاونان و معلمان مدارس تشکیل دادند که نمونه ای به حجم معین با استفاده از روش نمونه گیری خوشه ای چندمرحله ای انتخاب شدند. ابزار گردآوری داده ها شامل مصاحبه های نیمه ساختاریافته در بخش کیفی برای شناسایی چالش ها و استخراج راهکارها و پرسش نامه محقق ساخته استانداردشده در بخش کمی برای اولویت بندی این راهکارها بود که روایی و پایایی آن ها با شاخص های دقیق آماری تایید گردید. داده های کیفی با روش تحلیل مضمون و داده های کمی با استفاده از آزمون های آمار توصیفی و استنباطی نظیر تحلیل واریانس فریدمن در نرم افزار آماری تجزیه وتحلیل شدند. نتایج حاصل از پژوهش نشان داد که راهکارهای ارتقای عملکرد آموزشی مدرسه در چند محور کلیدی شامل «بازمهندسی برنامه ریزی درسی و تکوینی»، «توانمندسازی مستمر حرفه ای معلمان»، «بهینه سازی مدیریت و رهبری پداگوژیک»، «تقویت مشارکت فعال اولیا و جامعه محلی» و «تجهیز مدارس به فناوری های نوین یادگیری» دسته بندی می شوند. بر اساس اولویت گذاری آماری، توسعه فرهنگ یادگیری مشارکتی در میان معلمان و تقویت بازخوردهای اصلاحی در فرایند یاددهی بیشترین سهم را در بهبود دستاوردهای آموزشی مدرسه به خود اختصاص دادند. بنابراین، اجرای نظام مند این راهکارهای عملی می تواند نقشه راهی معتبر برای مدیران جهت تحول ساختاری و کیفی مدارس فراهم آورد.

کلیدواژه ها:

راهکارهای عملی ، ارتقای عملکرد آموزشی ، کیفیت مدرسه ، برنامه ریزی درسی ، توسعه حرفه ای