اقدام پژوهی: چگونه توانستم با تبدیل مدرسه به محیطی یادگیرنده، انگیزه و کیفیت یادگیری دانش آموزان را ارتقا دهم؟

پژوهش حاضر با هدف بررسی و تبیین چگونگی تبدیل مدرسه به محیطی یادگیرنده به منظور ارتقای انگیزه و کیفیت یادگیری دانش آموزان در دبیرستان دوره متوسطه دوم انجام شده است. این پژوهش از نوع اقدام پژوهی مشارکتی بوده و در بازه زمانی یک سال تحصیلی اجرا گردید. مسئله اصلی پژوهش، افت انگیزه تحصیلی و کاهش کیفیت یادگیری دانش آموزان بود که بر اساس شواهد گردآوری شده از طریق مشاهده، مصاحبه و بررسی اسناد و مدارک تحصیلی تایید گردید. راه حل های اجرایی بر مبنای نظریه سازمان یادگیرنده سنگه و مدل واتکینز-مارسیک، در قالب چهار مولفه اصلی شامل ایجاد چشم انداز مشترک، ترویج یادگیری تیمی، توانمندسازی حرفه ای معلمان و بازطراحی محیط فیزیکی مدرسه طراحی و اجرا شد. یافته های حاصل از شواهد مرحله دوم نشان داد که میانگین نمرات انگیزه تحصیلی دانش آموزان از ۲/۸۷ به ۳/۷۶ در مقیاس پنج درجه ای افزایش یافت. همچنین میانگین معدل کل دانش آموزان از ۱۴/۲۳ به ۱۶/۴۸ ارتقا یافت و شاخص های کیفیت یادگیری شامل مشارکت کلاسی، خودتنظیمی و تفکر انتقادی بهبود معناداری نشان دادند. نتایج این پژوهش بر اهمیت نقش مدیر به عنوان رهبر یادگیرنده و ضرورت ایجاد ساختارهای مشارکتی در مدرسه تاکید می کند.

کلیدواژه ها:

مدرسه یادگیرنده ، سازمان یادگیرنده ، اقدام پژوهی ، انگیزه تحصیلی ، کیفیت یادگیری ، رهبری آموزشی