نقش تجسم سازی مفاهیم ریاضی در کاهش دشواری یادگیری مباحث انتزاعی
سال انتشار: 1405
نوع سند: مقاله کنفرانسی
زبان: فارسی
مشاهده: 50
- صدور گواهی نمایه سازی
- من نویسنده این مقاله هستم
استخراج به نرم افزارهای پژوهشی:
شناسه ملی سند علمی:
AAIESSSP01_986
تاریخ نمایه سازی: 1 آبان 1405
چکیده مقاله:
یادگیری ریاضیات، به ویژه مباحث انتزاعی، یکی از چالش های مهم در فرایند آموزش و یادگیری محسوب می شود؛ زیرا بسیاری از مفاهیم ریاضی نظیر متغیرها، توابع، روابط، ساختارهای جبری، مفاهیم هندسی و روابط عددی، ماهیتی انتزاعی دارند و دانش آموزان برای درک آن ها نیازمند توانایی بالایی در ایجاد ارتباط میان نمادها، روابط و تصاویر ذهنی هستند. در چنین شرایطی، تجسم سازی مفاهیم ریاضی می تواند به عنوان یکی از رویکردهای موثر آموزشی، زمینه تبدیل مفاهیم انتزاعی به بازنمایی های دیداری، نموداری، هندسی و عینی تر را فراهم کند. هدف مقاله حاضر، بررسی نقش تجسم سازی مفاهیم ریاضی در کاهش دشواری یادگیری مباحث انتزاعی و تبیین ظرفیت های این رویکرد در بهبود فرایند آموزش ریاضی است. این پژوهش با رویکرد مروری و با تمرکز بر یافته های پژوهش های مرتبط با آموزش ریاضی، یادگیری مفهومی، بازنمایی های چندگانه، تجسم فضایی و روش های دیداری انجام شده است. بررسی مطالعات نشان می دهد که استفاده هدفمند از تصاویر، نمودارها، اشکال هندسی، جداول، نمودارهای تعاملی، مدل های دیداری و ابزارهای فناورانه می تواند به دانش آموزان کمک کند تا روابط میان اجزای یک مفهوم ریاضی را بهتر شناسایی و سازمان دهی کنند. تجسم سازی همچنین با کاهش بار شناختی و فراهم کردن بازنمایی های ملموس تر، امکان برقراری ارتباط میان دانش قبلی و مفاهیم جدید را افزایش می دهد و به دانش آموز اجازه می دهد یک مفهوم را از زوایای مختلف بررسی کند. این فرایند می تواند درک روابط ریاضی، کشف الگوها، استدلال، حل مسئله و انتقال آموخته ها به موقعیت های جدید را تقویت کند. همچنین، استفاده از بازنمایی های بصری و پویا در آموزش مباحثی مانند هندسه، تابع، جبر، آمار و احتمال می تواند فرصت بیشتری برای یادگیری اکتشافی و مشارکت فعال دانش آموزان فراهم سازد. از سوی دیگر، یافته های بررسی شده نشان می دهد که تجسم سازی زمانی بیشترین اثربخشی را دارد که صرفا به نمایش تصاویر محدود نشود، بلکه با توضیح کلامی، نمادهای ریاضی، فعالیت های اکتشافی و مشارکت فعال یادگیرنده همراه باشد. استفاده نامناسب یا بیش از اندازه از عناصر بصری نیز ممکن است موجب حواس پرتی یا شکل گیری برداشت های نادرست از مفاهیم شود. بنابراین، انتخاب نوع بازنمایی، تناسب آن با سطح شناختی یادگیرنده و طراحی هدفمند فعالیت های تجسمی از اهمیت ویژه ای برخوردار است. بر اساس یافته های این مقاله، تجسم سازی را می توان ابزاری موثر برای ایجاد پیوند میان تجربه عینی، تصویر ذهنی و نمادهای ریاضی دانست که در صورت استفاده اصولی می تواند دشواری یادگیری مباحث انتزاعی را کاهش داده و زمینه را برای شکل گیری یادگیری عمیق، مفهومی و پایدار در درس ریاضی فراهم کند.
کلیدواژه ها:
نویسندگان
الهام ابطحی
کارشناسی ارشد آموزش ریاضی، دانشگاه آزاد، ایران