نقش بازخوردفرایندی درکاهش کمال گرایی ناسازگاروبهبودجرئت مندی آموزشی دانش آموزان

پژوهش حاضر با هدف بررسی جامع نقش بازخورد فرایندی در کاهش کمال گرایی ناسازگار و بهبود جرئت مندی آموزشی دانش آموزان به نگارش درآمده است. کمال گرایی منفی و ناسازگارانه به عنوان یک متغیر بازدارنده، زمینه شکل گیری اضطراب تحصیلی، اجتناب از موقعیت های یادگیری، ترس افراطی از اشتباه و فرسودگی ذهنی را در فراگیران مهیا می سازد و به موازات آن، مانع از شکل گیری رفتارهای جرئت مندانه نظیر پرسشگری آزادانه، بیان ابهامات درسی، اظهارنظر انتقادی و تعامل سازنده با معلم و همسالان می شود. شیوه و روند پژوهش حاضر بر پایه تحلیل اسنادی و سنتز یکپارچه نگر داده های مستخرج از نظریه ها و شواهد تجربی حوزه ارزشیابی کیفی، روان شناسی تربیتی و الگوهای ارزیابی برای یادگیری سامان یافته است؛ بدین ترتیب که با واکاوی الگوهای شناختی، رفتاری و انگیزشی دانش آموزان، سازوکارهای تعدیل استانداردهای افراطی و نحوه تقویت اعتمادبه نفس تحصیلی به واسطه دریافت بازخوردهای توصیفی ناظر بر مراحل پردازش و راهبردهای یادگیری تبیین گردیده است. برآیند بررسی های تحلیلی نشان می دهد که تمرکز محیط آموزشی بر بازخوردهای فرایندی به جای قضاوت های نمره محور، از طریق نرمال سازی خطاها به عنوان بخش جدایی ناپذیر اکتشاف علمی، بار اضطراب ارزیابی را کاهش داده و با ارتقای باورمندی نسبت به رشدپذیری توانایی ها، کمال گرایی مخرب را مهار و سطح خودکارآمدی و جرئت مندی آموزشی دانش آموزان را به شکل چشمگیری اعتلا می بخشد.

کلیدواژه ها:

بازخورد فرایندی ، کمال گرایی ناسازگار ، جرئت مندی آموزشی