ارزیابی تاثیر فناوری های نوین بر فرایندهای مهندسی عمران

صنعت ساخت وساز و مهندسی عمران در سال های اخیر تحت تاثیر گسترش فناوری های دیجیتال و هوشمند، دستخوش تغییرات اساسی شده است. فناوری هایی نظیر مدل سازی اطلاعات ساختمان (BIM)، هوش مصنوعی، اینترنت اشیا، پهپادها، واقعیت افزوده و مجازی، دوقلوهای دیجیتال، رایانش ابری، چاپ سه بعدی و رباتیک، ظرفیت قابل توجهی برای بهبود طراحی، برنامه ریزی، اجرا، کنترل کیفیت، ایمنی، بهره برداری و نگهداری پروژه های عمرانی ایجاد کرده اند. هدف پژوهش حاضر، ارزیابی تاثیر فناوری های نوین بر فرایندهای مهندسی عمران و شناسایی مهم ترین مزایا و موانع به کارگیری آنها است. روش پژوهش، توصیفی تحلیلی و از نوع مرور نظام مند مطالعات است. برای این منظور، پژوهش های فارسی و لاتین مرتبط با فناوری های دیجیتال در صنعت ساخت بررسی و یافته های آنها در محورهای بهره وری، هزینه، زمان، کیفیت، ایمنی، پایداری و مدیریت اطلاعات تحلیل شد. نتایج نشان می دهد که BIM در حال حاضر یکی از موثرترین فناوری های مورد استفاده در پروژه های عمرانی است و در کنار هوش مصنوعی، اینترنت اشیا، دوقلوهای دیجیتال و فناوری های برداشت اطلاعات مانند پهپاد و LiDAR می تواند زمینه شکل گیری فرایندهای یکپارچه و داده محور را فراهم کند. با این حال، هزینه اولیه، کمبود نیروی متخصص، مقاومت سازمانی، مشکلات استانداردسازی و قابلیت همکاری نرم افزارها، مسائل قراردادی و حقوقی و امنیت داده از مهم ترین موانع توسعه این فناوری ها محسوب می شوند. در مجموع، موفقیت تحول دیجیتال در مهندسی عمران صرفا به خرید نرم افزار و تجهیزات وابسته نیست، بلکه مستلزم توسعه مهارت های انسانی، اصلاح فرایندهای سازمانی، استانداردسازی داده ها و ایجاد راهبرد مناسب برای مدیریت تغییر است.

کلیدواژه ها:

فناوری های نوین ، مهندسی عمران ، مدل سازی اطلاعات ساختمان ، BIM ، هوش مصنوعی ، اینترنت اشیا ، دوقلوی دیجیتال ، پهپاد ، تحول دیجیتال ، صنعت ساخت