تاثیر رویکردهای نوین تدریس و حمایت عاطفی-آموزشی والدین بر انگیزه پیشرفت و کاهش اضطراب تحصیلی دانش آموزان

انگیزه پیشرفت و اضطراب تحصیلی از عوامل مهم تاثیرگذار بر کیفیت یادگیری، عملکرد آموزشی و سلامت روانی دانش آموزان هستند. شیوه های تدریس معلمان و میزان حمایت عاطفی و آموزشی والدین می توانند در تقویت انگیزه یادگیری و کاهش نگرانی های تحصیلی نقش موثری داشته باشند. پژوهش حاضر با هدف بررسی تاثیر رویکردهای نوین تدریس و حمایت عاطفی آموزشی والدین بر انگیزه پیشرفت و کاهش اضطراب تحصیلی دانش آموزان انجام شده است. این پژوهش از نظر روش، توصیفی تحلیلی و از نظر شیوه گردآوری اطلاعات، مبتنی بر مطالعه کتابخانه ای و بررسی منابع مرتبط است. یافته های پژوهش نشان می دهد استفاده از روش های فعال و تعاملی تدریس، ایجاد فضای امن و مشارکتی در کلاس، ارائه بازخوردهای سازنده و توجه به تفاوت های فردی می تواند زمینه افزایش مشارکت، اعتمادبه نفس و انگیزه پیشرفت دانش آموزان را فراهم کند. همچنین حمایت عاطفی والدین، پرهیز از فشارهای بیش از اندازه برای کسب نمره، تشویق تلاش مستمر و برقراری ارتباط موثر با مدرسه می تواند در کاهش نگرانی های تحصیلی و تقویت احساس امنیت روانی دانش آموزان موثر باشد. بر اساس نتایج، هماهنگی میان خانواده و مدرسه و توجه هم زمان به نیازهای آموزشی و عاطفی دانش آموزان، از راهکارهای مهم برای بهبود تجربه یادگیری و ارتقای عملکرد تحصیلی آنان به شمار می رود.

کلیدواژه ها:

رویکردهای نوین تدریس ، حمایت عاطفی والدین ، حمایت آموزشی والدین ، انگیزه پیشرفت ، اضطراب تحصیلی ، دانش آموزان ، یادگیری فعال ، تعامل خانواده و مدرسه