بررسی نقش ابزارهای هوش مصنوعی مولد در بهبود فرایند یاددهی–یادگیری

هوش مصنوعی مولد با برخورداری از قابلیت تولید متن، تصویر، صوت، ویدئو و کد، امکانات تازه ای برای طراحی آموزشی، تولید محتوا، شخصی سازی یادگیری، ارائه بازخورد و پشتیبانی از معلمان و یادگیرندگان فراهم کرده است. بااین حال، برخورداری از قابلیت فنی لزوما به معنای بهبود یادگیری نیست و اثربخشی این ابزارها به هدف آموزشی، شیوه طراحی فعالیت، میزان هدایت معلم، دانش پیشین یادگیرنده، نوع بازخورد و چگونگی ارزشیابی وابسته است. پژوهش حاضر با روش مروری توصیفی–تحلیلی، نقش ابزارهای هوش مصنوعی مولد در فرایند یاددهی–یادگیری را بر اساس مطالعات فارسی و انگلیسی بررسی می کند. یافته های مرور نشان می دهد این ابزارها می توانند در طراحی درس، تولید سوال و مثال، انطباق محتوا، آموزش زبان، حل مسئله، یادگیری خودتنظیمی و کاهش بخشی از بار کاری معلمان مفید باشند. در مقابل، تولید اطلاعات نادرست، منابع جعلی، سوگیری، نقض حریم خصوصی، وابستگی شناختی، تضعیف اصالت اثر و نابرابری دسترسی از مهم ترین مخاطرات آن هاست. شواهد همچنین نشان می دهد ابزارهای هدایت نشده ممکن است عملکرد حین انجام تکلیف را افزایش دهند، بدون آنکه یادگیری مستقل و انتقال پذیر ایجاد کنند. نتیجه آنکه هوش مصنوعی مولد باید به عنوان ابزاری مکمل، شفاف و تحت نظارت انسانی به کار رود و طراحی آموزشی، سواد هوش مصنوعی و بازطراحی ارزشیابی بر استفاده صرف از فناوری تقدم داشته باشد.

کلیدواژه ها:

هوش مصنوعی مولد ، یاددهی–یادگیری ، فناوری آموزشی ، یادگیری شخصی سازی شده ، بازخورد آموزشی ، سواد هوش مصنوعی