نقش فعالیت های گروهی در افزایش مهارت های ارتباطی و اعتماد به نفس دانش آموزان در محیط کلاس

پژوهش حاضر با هدف بررسی نقش فعالیت های گروهی و یادگیری مشارکتی در ارتقای مهارت های ارتباطی و افزایش اعتمادبه نفس دانش آموزان در محیط کلاس درس به مرحله اجرا درآمد. این مطالعه از نظر هدف کاربردی و از حیث روش شناسی در زمره پژوهش های نیمه آزمایشی با طرح پیش آزمون-پس آزمون همراه با گروه کنترل قرار دارد. جامعه آماری پژوهش را کلیه دانش آموزان تشکیل دادند که از میان آن ها نمونه ای مناسب به شیوه نمونه گیری خوشه ای چندمرحله ای انتخاب و به صورت تصادفی در دو گروه آزمایش و کنترل گمارده شدند. مداخله آموزشی شامل طراحی و پیاده سازی برنامه ای مدون از فعالیت های یادگیری مشارکتی، کارگروهی ساختاریافته و تعاملات همتایان در قالب جلسات منظم کلاسی برای گروه آزمایش بود، در حالی که گروه کنترل آموزش ها را به شیوه سنتی دریافت کرد. ابزارهای گردآوری اطلاعات شامل پرسشنامه های استاندارد مهارت های ارتباطی و مقیاس معتبر سنجش اعتمادبه نفس بودند که روایی و پایایی آن ها مورد تایید قرار گرفت. جهت ساماندهی و تجزیه وتحلیل داده ها، علاوه بر شاخص های آمار توصیفی، در بخش آمار استنباطی از مدل تحلیل کوواریانس چندمتغیری (مانکوا) به کمک نرم افزار آماری SPSS بهره گرفته شد تا اثر پیش آزمون کنترل گردد. یافته های حاصل از تحلیل آماری نشان داد که اجرای فعالیت های گروهی تاثیر مثبت و معناداری بر هر دو مولفه دارد ($P < ۰.۰۵$) و میانگین نمرات گروه آزمایش به طور چشمگیری افزایش یافته است. نتایج بیانگر آن است که تعامل سازنده در گروه ها موجب کاهش اضطراب اجتماعی، تقویت مهارت های کلامی و گوش دادن فعال و تسهیل ابراز وجود دانش آموزان می شود. بر این اساس، به کارگیری رویکردهای یادگیری مشارکتی به عنوان بستری اثربخش جهت شکوفایی پتانسیل های ارتباطی، تقویت خودباوری و پویایی فضای آموزشی به معلمان و دست اندرکاران تربیتی پیشنهاد می گردد.

کلیدواژه ها:

فعالیت های گروهی ، یادگیری مشارکتی ، مهارت های ارتباطی ، اعتمادبه نفس ، محیط کلاس ، دانش آموزان