نقش آموزش مهارت های کنترل خشم در کاهش تنش های میان فردی و افزایش دوستی بین دانش آموزان

پژوهش حاضر با هدف بررسی نقش آموزش مهارت های کنترل خشم در کاهش تنش های میان فردی و ارتقای پیوندهای دوستی در میان دانش آموزان به مرحله اجرا درآمد. این مطالعه بر اساس ماهیت و اهداف خود، از نوع پژوهش های نیمه آزمایشی با طرح پیش آزمون و پس آزمون همراه با گروه کنترل بود. جامعه آماری پژوهش را کلیه دانش آموزان تشکیل دادند که از میان آن ها نمونه ای مناسب با روش نمونه گیری در دسترس انتخاب و به صورت تصادفی در دو گروه آزمایش و کنترل جای دهی شدند. ابزار گردآوری داده ها شامل پرسشنامه های استاندارد سنجش پرخاشگری و تنش های میان فردی و همچنین مقیاس روابط همسالان و کیفیت دوستی بود که پیش از آغاز برنامه در هر دو گروه اجرا گردید. سپس، اعضای گروه آزمایش طی چندین جلسه مدون، کارگاه های مبتنی بر آموزش فنون کنترل خشم (شامل بازشناسی هیجان، خودآگاهی، تکنیک های آرام سازی و حل مسئله تعاملی) را دریافت نمودند، در حالی که گروه کنترل آموزش ویژه ای دریافت نکرد. داده های حاصل پس از پایان دوره و انجام پس آزمون، با بهره گیری از آزمون تحلیل کوواریانس تک متغیری و چندمتغیری (MANCOVA) در نرم افزار آماری مورد تجزیه وتحلیل قرار گرفتند. یافته های آماری حاکی از تفاوت معنادار میان میانگین های تعدیل شده دو گروه در مرحله پس آزمون بود؛ به گونه ای که آموزش مهارت های کنترل خشم به طور چشمگیری از بروز رفتارهای پرخاشگرانه، تعارضات کلامی و تنش های درون کلاسی کاسته بود. همچنین نتایج نشان داد که این آموزش ها به بهبود مهارت های همدلی، تعمیق سازگاری اجتماعی و گسترش رفتارهای جامعه پسند و پایدارسازی پیوندهای دوستی میان همسالان منجر شده است. بر این اساس می توان نتیجه گرفت که گنجاندن این مهارت ها در فوق برنامه های آموزشی و تربیتی مدارس، نقش اساسی در بهبود جو روانی-اجتماعی مدرسه ایفا می کند.

کلیدواژه ها:

کنترل خشم ، تنش های میان فردی ، کیفیت دوستی ، مهارت های ارتباطی ، دانش آموزان