کاربردهای عملی هوش مصنوعی در مدیریت کلاس و ارزیابی دانش آموزان از نظریه تا عمل در نظام های آموزشی معاصر

امروزه هوش مصنوعی به عنوان یکی از فناوری های پیشران در عرصه آموزش و یادگیری شناخته می شود. این مقاله با هدف بررسی کاربردهای عملی هوش مصنوعی در دو حوزه کلیدی مدیریت کلاس و ارزیابی دانش آموزان نگاشته شده است. مسئله اصلی مقاله، شکاف میان قابلیت های نظری هوش مصنوعی و استفاده اثربخش از آن در محیط های واقعی آموزشی است. در این پژوهش، با بهره گیری از روش تحقیق ترکیبی (کمی و کیفی)، داده های حاصل از مطالعه میدانی در دوازده مدرسه هوشمند در شهر تهران و همچنین تحلیل محتوای پنجاه منبع علمی معتبر بین المللی و داخلی مورد بررسی قرار گرفته است. یافته ها نشان می دهد که سامانه های مبتنی بر یادگیری ماشین و پردازش زبان طبیعی، توانسته اند تا ۴۲ درصد از زمان مدیریتی معلمان را کاهش دهند و دقت ارزیابی تکوینی را تا ۳۵ درصد افزایش بخشند. در بحث و تحلیل، ضمن مقایسه نتایج با پژوهش های پیشین، چالش های مربوط به حریم خصوصی، عدالت الگوریتمی و نیاز به توانمندسازی معلمان بررسی شده است. نتیجه گیری مقاله بر ضرورت تدوین چارچوب ملی پیاده سازی هوش مصنوعی در مدارس و سرمایه گذاری هدفمند بر روی اثربخشی آموزشی و نه صرفا فناورمحوری تاکید دارد.

کلیدواژه ها:

هوش مصنوعی در آموزش ، مدیریت کلاس ، ارزیابی دانش آموزان ، یادگیری شخصی شده ، سامانه های هوشمند ارزیابی