تبیین ظرفیت آموزش مبتنی بر شایستگی برای بازطراحی راهبردهای آموزشی در آموزش و پرورش

تحولات آموزشی و تغییر الزامات یادگیری در محیط های پیچیده، بازنگری در راهبردهای سنتی آموزش و حرکت به سوی الگوهایی را ضروری ساخته است که بر کسب و به کارگیری شایستگی های واقعی تاکید دارند. پژوهش حاضر با هدف تبیین ظرفیت آموزش مبتنی بر شایستگی برای بازطراحی راهبردهای آموزشی در آموزش و پرورش انجام شد. این پژوهش از نظر رویکرد، کیفی و از نظر روش، کتابخانه ای و مروری است. داده ها با بررسی و تحلیل منابع علمی مرتبط با آموزش مبتنی بر شایستگی، طراحی و راهبردهای آموزشی، فرایند یاددهی–یادگیری و ارزشیابی شایستگی محور گردآوری و با رویکرد تحلیل مفهومی و تلفیقی بررسی شدند. یافته ها نشان داد آموزش مبتنی بر شایستگی ظرفیت بازطراحی راهبردهای آموزشی را از طریق تغییر کانون آموزش از انتقال محتوا به توسعه توانایی های قابل کاربست، همسوسازی اهداف و فعالیت های یادگیری با شایستگی های مورد انتظار، تقویت یادگیری فعال و موقعیت محور، و بازتعریف فرایند ارزشیابی فراهم می کند. بر اساس شواهد بررسی شده، تحقق این ظرفیت مستلزم بازآرایی هم زمان مولفه های برنامه آموزشی، نقش معلم، نقش یادگیرنده، محیط یادگیری و سازوکارهای ارزشیابی است. در این چارچوب، معلم از انتقال دهنده محتوا به طراح و تسهیل گر موقعیت های یادگیری و یادگیرنده از دریافت کننده دانش به مشارکت کننده فعال در فرایند ساخت و به کارگیری دانش تبدیل می شود. در مجموع، آموزش مبتنی بر شایستگی می تواند مبنایی منسجم برای بازطراحی راهبردهای آموزشی و ایجاد همسویی میان اهداف، فرایند یاددهی–یادگیری و ارزشیابی در نظام آموزش و پرورش فراهم آورد.

کلیدواژه ها:

آموزش مبتنی بر شایستگی ، راهبردهای آموزشی ، بازطراحی آموزشی ، توسعه شایستگی