پیش بینی سلامت روان، رفتار دیجیتال و رفتار اجتماعی نوجوانان بر اساس سبک فرزند پروری اسلامی والدین

سلامت روان مفهومی چندبعدی و پویا است که صرفا به نبود اختلال روانی محدود نمی شود، بلکه به سطحی از کارکرد بهینه هیجانی، شناختی و اجتماعی اشاره دارد که فرد را قادر می سازد با چالش های زندگی سازگارانه مواجه شود. در رویکردهای معاصر، سلامت روان به عنوان سازه ای پیوستاری در نظر گرفته می شود که از بهزیستی روان شناختی تا سطوح بالای آسیب پذیری روانی را دربرمی گیرد. پژوهش های تحولی نشان می دهد که نوجوانی مرحله ای حساس در شکل گیری شاخص های سلامت روان است؛ زیرا همزمان با تغییرات هورمونی، تحولات شناختی و بازسازی شبکه های عصبی، تجربه هیجان ها شدت می یابد و تنظیم هیجانی هنوز در حال تثبیت است (دال و همکاران، ۲۰۱۸). در این دوره، نوجوانان با چالش های متعددی نظیر شکل گیری هویت، فشار همسالان، تغییر نقش های اجتماعی و انتظارات تحصیلی مواجه می شوند که می تواند آسیب پذیری نسبت به افسردگی و اضطراب را افزایش دهد. مرورهای نظام مند اخیر نشان داده اند که بخش قابل توجهی از اختلالات خلقی نخستین بار در فاصله سنی نوجوانی بروز می کند و در صورت عدم مداخله به موقع، احتمال تداوم آن در بزرگسالی افزایش می یابد (تاپار و همکاران، ۲۰۲۲). بنابراین سلامت روان در این مرحله نه تنها یک وضعیت فعلی، بلکه پیش بینی کننده مسیر رشد آینده فرد محسوب می شود.

کلیدواژه ها:

نوجوانان ، اختلال ، سلامت روان