نقش هوش مصنوعی در شخصی سازی یادگیری کودکان در مقطع ابتدایی

هوش مصنوعی به عنوان یکی از فناوری های نوظهور در نظام های آموزشی، ظرفیت قابل توجهی برای تغییر شیوه های سنتی یاددهی یادگیری و حرکت به سوی آموزش متناسب با نیازهای فردی دانش آموزان دارد. در دوره ابتدایی، تفاوت میان کودکان از نظر سرعت یادگیری، سطح دانش پیشین، علایق، توانایی های شناختی، سبک یادگیری و میزان نیاز به حمایت آموزشی، ضرورت توجه به شخصی سازی یادگیری را افزایش می دهد. هوش مصنوعی می تواند با تحلیل داده های آموزشی، شناسایی نقاط قوت و ضعف هر دانش آموز، ارائه تمرین های متناسب با سطح عملکرد، تنظیم دشواری محتوا و ارائه بازخورد سریع، زمینه ایجاد مسیرهای یادگیری متناسب با ویژگی های فردی کودکان را فراهم کند. هدف مقاله حاضر بررسی نقش هوش مصنوعی در شخصی سازی یادگیری کودکان در مقطع ابتدایی و تبیین ظرفیت ها، الزامات و چالش های استفاده از آن در فرایند آموزش است. این پژوهش با رویکرد مروری و تحلیلی و با استفاده از منابع فارسی مرتبط انجام شده است. یافته ها نشان می دهد که استفاده هدفمند از هوش مصنوعی می تواند به تشخیص دقیق تر نیازهای یادگیری، افزایش فرصت تمرین، تقویت یادگیری خودتنظیم، ارائه بازخورد فردی و حمایت از معلم در تصمیم گیری آموزشی کمک کند. با این حال، اثربخشی این فناوری به کیفیت داده های آموزشی، سواد دیجیتال معلمان، تناسب ابزار با سن کودکان، نظارت انسانی، حفظ حریم خصوصی و توجه به ابعاد عاطفی و اجتماعی یادگیری وابسته است. بنابراین، هوش مصنوعی نباید جایگزین معلم تلقی شود، بلکه می تواند به عنوان ابزاری مکمل برای ایجاد آموزش انعطاف پذیر، عادلانه و متناسب با تفاوت های فردی دانش آموزان مورد استفاده قرار گیرد.

کلیدواژه ها:

هوش مصنوعی ، شخصی سازی یادگیری ، دانش آموزان ابتدایی ، یادگیری فردی ، فناوری آموزشی ، یادگیری تطبیقی ، آموزش ابتدایی