رابطه هوش مصنوعی با هیجانات تحصیلی و سلامت روان دانش آموزان در یادگیری فناوری محور

ادغام فزاینده هوش مصنوعی در محیط های آموزشی، فراتر از کارکردهای شناختی سنتی، به تدریج بر قلمرو هیجانی یادگیرندگان نیز اثرگذار شده است. پژوهش حاضر با هدف بررسی رابطه میان کاربرد هوش مصنوعی در یادگیری فناوری محور و هیجانات تحصیلی و سلامت روان دانش آموزان انجام شد. روش پژوهش، مروری نظام مند بر مطالعات تجربی منتشرشده در بازه ۲۰۰۰ تا ۲۰۲۵ بود که از پایگاه های علمی معتبر داخلی و بین المللی گردآوری و بر اساس پروتکل PRISMA غربالگری شدند. تحلیل داده ها بر مبنای تحلیل محتوای کیفی و سنتز روایی یافته ها انجام گرفت. نتایج نشان داد که هوش مصنوعی از سه مسیر اصلی بر هیجانات تحصیلی و سلامت روان دانش آموزان اثر می گذارد: نخست، مسیر حمایت هیجانی مستقیم از طریق عاملان گفتگویی و مربیان مجازی آگاه به هیجان که با ارائه بازخوردهای همدلانه و غیرقضاوتی، اضطراب تحصیلی را کاهش می دهند. دوم، مسیر تنظیم هیجان از طریق ابزارهای پوشیدنی و سیستم های تشخیص هیجان که با شناسایی بالدرنگ حالات عاطفی، خودتنظیمی هیجانی را تقویت می کنند. سوم، مسیر غیرمستقیم از طریق افزایش خودکارآمدی و کنترل ادراک شده که به بهبود هیجانات مثبت تحصیلی می انجامد. با این حال، یافته ها نشان دهنده پیامدهای منفی بالقوه ای نیز بودند: اضطراب وابستگی، اضطراب مقایسه توانمندی، و کاهش انگیزه درونی در اثر استفاده غیرانتقادی. در مجموع، هوش مصنوعی به مثابه شمشیری دولبه عمل می کند که اثرگذاری مثبت آن بر سلامت روان، مشروط به طراحی آگاهانه به هیجان، سواد هوش مصنوعی فراگیران و نظارت انسانی مستمر است.

کلیدواژه ها:

هوش مصنوعی آموزشی ، هیجانات تحصیلی ، سلامت روان ، یادگیری فناوری محور ، نظریه کنترل-ارزش ، مربی مجازی آگاه به هیجان ، سواد هوش مصنوعی