رابطه میان استفاده از شبکه های اجتماعی، اضطراب دیجیتال و افت حافظه کاری در یادگیری دروس دشوار در دانش آموزان

پژوهش حاضر به بررسی رابطه میان استفاده از شبکه های اجتماعی، اضطراب دیجیتال و افت حافظه کاری در یادگیری دروس دشوار در دانش آموزان و دانشجویان می پردازد. در محیط دیجیتال معاصر، ویژگی هایی مانند اعلان های مکرر، جابه جایی سریع بافت و پیمایش مداوم، با تمرکز پایدار مورد نیاز حافظه کاری ناسازگار است. این مطالعه با رویکردی مروری-تحلیلی، شواهد عصبی شناختی، آزمایشی و همبستگی موجود را در چارچوب نظریه بار شناختی (CLT) و مدل منابع محدود توجه می کند. یافته های کلیدی نشان می دهد که قرار گرفتن در معرض شبکه های اجتماعی منجر به کاهش دقت در وظایف کارکرد اجرایی از جمله آزمون های n-back و Go/No-Go می شود و کاهش فعال سازی قشر پیش پیشانی جانبی پشتی (dlPFC) و شکمی-جانبی (vlPFC) را به همراه دارد که بازتاب دهنده اختلال در حافظه کاری و بازداری است. هم چنین، ۹۵٪ از دانش آموزان سطوح متوسط تا بالای اضطراب دیجیتال را تجربه می کنند و همبستگی مثبت قوی میان استفاده از شبکه های اجتماعی و اضطراب دیجیتال وجود دارد. در یادگیری دروس دشوار مانند ریاضیات، شیمی و علوم، که به طور ذاتی بار شناختی درونی بالایی بر حافظه کاری تحمیل می کنند، مصرف منابع شناختی توسط محرک های دیجیتال و اضطراب ناشی از آن، آستانه شکست یادگیری را به شدت پایین می آورد. مداخلات پیشنهادی شامل برنامه های آموزش سواد دیجیتال، تمرین های ذهن آگاهی، و دوره های پرهیز دیجیتال است که شواهد تجربی اثربخشی آن ها را تایید می کند.

کلیدواژه ها:

شبکه های اجتماعی ، اضطراب دیجیتال ، حافظه کاری ، بار شناختی ، دروس دشوار ، یادگیری ، نظریه بار شناختی