حقوق قراردادهای بین المللی و حل وفصل اختلافات تجاری

حقوق قراردادهای بین المللی یکی از مهم ترین حوزه های حقوق تجارت بین الملل است که در تنظیم روابط تجاری میان اشخاص و شرکت هایی با تابعیت یا اقامتگاه متفاوت نقش اساسی دارد. تفاوت نظام های حقوقی، تعارض قوانین، تفاوت در عرف های تجاری، مسائل مربوط به تعیین قانون حاکم، شیوه اجرای تعهدات و چگونگی حل اختلاف، از جمله موضوعاتی هستند که ضرورت توجه دقیق به ساختار قراردادهای بین المللی را آشکار می کنند. قراردادهای بین المللی تجاری برخلاف قراردادهای داخلی، در محیطی منعقد می شوند که عناصر خارجی متعددی در آن وجود دارد و همین امر می تواند زمینه بروز اختلاف درباره اعتبار قرارداد، تفسیر مفاد آن، نحوه اجرای تعهدات، مسئولیت قراردادی و آثار نقض قرارداد را فراهم کند. در چنین شرایطی، پیش بینی سازوکار مناسب برای حل وفصل اختلافات، به ویژه داوری تجاری بین المللی، اهمیت ویژه ای پیدا می کند. داوری به دلیل انعطاف پذیری، امکان انتخاب داور متخصص، قابلیت تعیین مقر و زبان رسیدگی و همچنین ظرفیت شناسایی و اجرای آرای داوری در کشورهای مختلف، یکی از مهم ترین روش های حل اختلافات تجاری بین المللی محسوب می شود. این پژوهش با هدف بررسی مبانی حقوق قراردادهای بین المللی و روش های حل وفصل اختلافات تجاری، با تاکید بر جایگاه داوری تجاری بین المللی در حقوق ایران انجام شده است. نتایج پژوهش نشان می دهد که تنظیم دقیق شروط قراردادی، تعیین روشن قانون حاکم، مشخص کردن مرجع حل اختلاف، توجه به نحوه اجرای رای و پیش بینی ضمانت اجراهای مناسب می تواند از بسیاری از اختلافات آینده جلوگیری کند. همچنین استفاده صحیح از روش های مذاکره، سازش، میانجیگری، داوری و در موارد لازم مراجعه به دادگاه، امکان مدیریت موثرتر اختلافات تجاری بین المللی را فراهم می سازد.

کلیدواژه ها:

حقوق تجارت بین الملل ، قراردادهای بین المللی ، قرارداد تجاری ، قانون حاکم ، حل وفصل اختلافات ، داوری تجاری بین المللی ، میانجیگری ، رای داوری ، اختلافات تجاری