تاثیر محیط یادگیری بر انگیزش و عملکرد تحصیلی

محیط یادگیری یکی از عوامل اساسی و اثرگذار بر کیفیت تجربه آموزشی دانش آموزان و میزان موفقیت آنان در فرایند یادگیری است. محیط یادگیری تنها به فضای فیزیکی کلاس و امکانات آموزشی محدود نمی شود، بلکه مجموعه ای از شرایط فیزیکی، روان شناختی، اجتماعی، عاطفی و آموزشی را دربرمی گیرد که دانش آموز در تعامل مستمر با آن قرار دارد. کیفیت روابط میان معلم و دانش آموز، شیوه مدیریت کلاس، نوع تعامل میان همسالان، احساس امنیت و تعلق، میزان مشارکت دانش آموز، روش های تدریس و فرصت های فراهم شده برای فعالیت و خودآموزی می توانند بر انگیزش تحصیلی و عملکرد آموزشی دانش آموزان تاثیرگذار باشند. پژوهش حاضر با هدف تحلیل تاثیر محیط یادگیری بر انگیزش و عملکرد تحصیلی دانش آموزان و با استفاده از روش مطالعه اسنادی و تحلیل منابع علمی انجام شده است. یافته های حاصل از بررسی منابع نشان می دهد محیط یادگیری حمایتگر و مشارکت محور می تواند زمینه افزایش علاقه به یادگیری، تقویت انگیزش درونی، افزایش مشارکت فعال، بهبود نگرش نسبت به مدرسه و ارتقای عملکرد تحصیلی را فراهم کند. در مقابل، محیط های آموزشی نامناسب، روابط منفی، فشار روانی، روش های تدریس یکنواخت و نبود فرصت مشارکت می توانند موجب کاهش انگیزش و تضعیف عملکرد تحصیلی شوند. بر این اساس، توجه همزمان به ابعاد فیزیکی، عاطفی، اجتماعی و آموزشی محیط یادگیری، یکی از الزامات اساسی برای ارتقای کیفیت آموزش و یادگیری محسوب می شود.

کلیدواژه ها:

محیط یادگیری ، انگیزش تحصیلی ، عملکرد تحصیلی ، یادگیری ، دانش آموزان ، محیط کلاس ، تعامل آموزشی ، آموزش و پرورش