ارتباط هدفمندی فضاسازی کلاس با کاهش اضطراب تحصیلی در بین دانش آموزان

پژوهش حاضر با هدف بررسی عمیق و همه جانبه ارتباط هدفمندی فضاسازی کلاس با کاهش اضطراب تحصیلی در بین دانش آموزان به نگارش درآمده است. اضطراب تحصیلی به منزله یکی از متداول ترین موانع بهزیستی روان شناختی، سلامت عاطفی و عملکرد شناختی فراگیران شناخته می شود که پیامدهایی نظیر افت تمرکز، فرسودگی ذهنی و اجتناب از تکالیف یادگیری را به دنبال دارد. رویکردهای نوین روان شناسی محیطی و علوم تربیتی نشان می دهند که معماری داخلی، چیدمان ارگونومیک، سازماندهی دیداری، نورپردازی، رنگ آمیزی و کیفیت آسایش دمایی و صوتی در کلاس درس صرفا مولفه های فیزیکی خنثی نیستند، بلکه محرک هایی روان تنی محسوب می شوند که به شکل مستقیم بر سطح هورمون کورتیزول، تنش عصبی و احساس امنیت روانی یادگیرندگان اثر می گذارند. شیوه و روند پژوهش حاضر بر پایه تحلیل اسنادی و سنتز یکپارچه نگر داده های تجربی و نظری مستخرج از منابع معتبر روان شناسی محیطی، ارزیابی ساختارهای یادگیری و آسیب شناسی اضطراب سازمان یافته است؛ بدین ترتیب که با واکاوی پژوهش های بالینی و آموزشی، سازوکارهای تعدیل تحریکات حسی نامطلوب و چگونگی تبدیل محیط های کالبدی خسته کننده به فضاهایی آرامش بخش، دعوت کننده و کاهنده استرس استخراج و تحلیل شده اند. برآیند بررسی های تحلیلی نشان می دهد که فضاسازی هدفمند، هوشمندانه و منعطف کلاس درس، از طریق کاهش بار شناختی بیرونی، ایجاد حریم فردی توام با تقویت ارتباط اجتماعی و القای حس تعلق و آرامش بصری، سطح اضطراب تحصیلی دانش آموزان را به شکل چشمگیری تقلیل داده و اشتیاق، تمرکز پایدار و بازده تحصیلی آنان را ارتقا می بخشد.

کلیدواژه ها:

فضاسازی کلاس ، اضطراب تحصیلی ، دانش آموزان