ارزیابی نقش عوامل کشاورزی واقتصادی در توسعه کار آفرینی روستایی

سال انتشار: 1405
نوع سند: مقاله کنفرانسی
زبان: فارسی
مشاهده: 51

فایل این مقاله در 20 صفحه با فرمت PDF و WORD قابل دریافت می باشد

استخراج به نرم افزارهای پژوهشی:

لینک ثابت به این مقاله:

شناسه ملی سند علمی:

AAIESSSP01_829

تاریخ نمایه سازی: 1 آبان 1405

چکیده مقاله:

توسعه پایدار مناطق روستایی همواره یکی از دغدغه های اصلی سیاست گذاران در کشورهای در حال توسعه، به ویژه ایران، بوده است. در این میان، کارآفرینی روستایی به عنوان یک موتور محرکه کلیدی برای ایجاد اشتغال، افزایش درآمد، کاهش فقر و حفظ پویایی جوامع محلی شناخته می شود. این پژوهش با هدف تحلیل و ارزیابی نقش تفکیکی و تعاملی عوامل کشاورزی و اقتصادی بر توسعه کارآفرینی روستایی انجام شده است. در عصر حاضر، بخش کشاورزی صرفا به عنوان یک فعالیت معیشتی سنتی تلقی نمی شود، بلکه به عنوان بستر اصلی شکل گیری فعالیت های کارآفرینانه نوین در زنجیره های ارزش غذایی، فرآوری محصولات و خدمات مرتبط با روستا مطرح است. عوامل کشاورزی شامل دسترسی به منابع پایه نظیر زمین، آب، دانش فنی و فناوری های نوین کشاورزی، زیربنای هرگونه فعالیت کارآفرینی مبتنی بر منابع روستایی را فراهم می آورند. در سوی دیگر، عوامل اقتصادی از قبیل دسترسی به سرمایه و تسهیلات مالی، وجود بازارهای کارآمد، قیمت گذاری شفاف، و حمایت های سیاستی دولت، نقش تعدیل کننده و تسهیل کننده اصلی را ایفا می کنند. روش پژوهش بر پایه تحلیل اسنادی و سنتز مطالعات پیشین با رویکردی تحلیلی و استنتاجی بنا نهاده شده است تا تصویری جامع از پیچیدگی های این پدیده ارائه شود. نتایج نشان می دهند که وابستگی متقابل شدیدی میان این دو دسته عامل وجود دارد؛ به طوری که ضعف در یک حوزه (مثلا کمبود آب کشاورزی یا فقدان زیرساخت های مالی مناسب) می تواند به طور موثری پتانسیل کارآفرینی ناشی از عوامل دیگر را خنثی سازد. در ایران، با وجود پتانسیل های عظیم در بخش کشاورزی، مشکلاتی نظیر خرد بودن اراضی، بهره وری پایین آب و عدم انسجام در زنجیره های تامین، مانع بزرگی در مسیر تحقق کارآفرینی کشاورزی-محور بوده اند. همچنین، محدودیت های مالی و نبود بازارهای تخصصی برای محصولات نوین روستایی، بخش بزرگی از نوآوری های بالقوه را در سطح ایده پردازی متوقف ساخته است. تحلیل این مقاله بر ضرورت اتخاذ رویکردهای یکپارچه تاکید دارد که در آن، سیاست های توسعه کشاورزی و سیاست های توسعه اقتصادی و مالی به صورت هماهنگ برای تقویت اکوسیستم کارآفرینی روستایی طراحی و اجرا شوند. در نهایت، بهبود نظام های آموزشی و ترویجی، تقویت سرمایه اجتماعی و بهبود حکمرانی محلی به عنوان راهکارهای محوری برای پایداری توسعه کارآفرینی روستایی پیشنهاد می گردد.

نویسندگان

ساهره الماسی

کارشناسی مدیریت دولتی، دانشگاه آزاد ، شوشتر آموزگار