نقش واسطه ای مربیگری مدیران در روابط بین سرمایه گذاری سازمانی در سرمایه اجتماعی، عملکرد شغلی و رفتار شهروندی کارکنان

مربی‎گری به عنوان راهبردی اثربخش در توسعه ی سازمان و راهی موفق برای توسعه ی مدیران و رهبران در سازمان‎ها شناخته می شود و می‎تواند به توسعه و پیشرفت شخصی کارکنان و مزیت رقابتی سازمان منجر ‎گردد. لذا هدف پژوهش حاضر بررسی نقش واسطه‎ای مربی‎گری مدیران در ارتباط با سرمایه‎گذاری سازمانی در سرمایه ی اجتماعی، عملکرد شغلی و رفتار شهروندی کارکنان اداره ی کل ورزش و جوانان استان خراسان شمالی است که در قالب یک مدل علی مورد بررسی قرار گرفته است. جامعه ی آماری شامل کلیه ی کارکنان اداره ی کل ورزش و جوانان به تعداد۱۶۰ نفر است که به روش نمونه گیری در دسترس تعداد ۱۱۳ نفر مشارکت داشته اند. برای گردآوری داده ها از پرسش نامه ی الینگر و همکاران (۲۰۱۳) استفاده شد. بعد از تایید روایی توسط متخصصین، به منظور تعیین پایایی، از ضریب آلفای کرونباخ استفاده شد که ۸۶/۰ به دست آمد که نشان دهنده ی اعتبار و پایایی بالای پرسش نامه است. تجزیه و تحلیل فرضیه های تحقیق از طریق آمار توصیفی و استنباطی با روش مدل ساختاری به کمک نرم افزار Spss نسخه ی ۱۹ و Lisrel۸.۸ انجام شد. یافته ها در مدل معادلات ساختاری نشان می دهد بین سرمایه‎گذاری سازمانی در سرمایه ی اجتماعی با مربی‎گری کارکنان، عملکرد شغلی و رفتار شهروندی رابطه ی مثبت و معناداری وجود دارد (۰۵/۰< P-value). از طرفی، بین مربی‎گری مدیران و عملکرد شغلی رابطه ی مثبت و معنادار (۰۵/۰< P-value) به دست آمد. علاوه بر این، سرمایه‎گذاری سازمانی در سرمایه ی اجتماعی با عملکرد شغلی و رفتار شهروندی با نقش میانجی مربی‎گری مدیران رابطه ی مثبت و معناداری دارد. به عبارت دیگر، می‎توان گفت که مربی‎گری مدیران روابط بین سرمایه‎گذاری سازمانی در سرمایه ی اجتماعی و عملکرد شغلی و رفتار شهروندی کارکنان را واسطه‎گری می‎کند.

کلیدواژه ها:

رفتار شهروندی ، سرمایه اجتماعی ، عملکرد شغلی ، مربیگری مدیران