رابطه شخصیت انسان محور و بوم محور با حمایت از جرم انگاری اکوساید

بحران های زیست محیطی در دهه های اخیر توجه به شیوه نگرش انسان به طبیعت را افزایش داده است. اکوساید، که برای اشاره به تخریب گسترده و شدید محیط زیست به کار می رود، از مفاهیم جدید حقوق محیط زیست و حقوق کیفری بین المللی است و بحث درباره جرم انگاری آن رو به افزایش است. در کنار ابعاد حقوقی، نگرش و شخصیت افراد نیز می تواند در میزان حمایت آنان از جرم انگاری رفتارهای مخرب زیست محیطی نقش داشته باشد. رویکرد انسان محور محیط زیست را از منظر منافع، رفاه و بقای انسان ارزش گذاری می کند، در حالی که رویکرد بوم محور برای طبیعت ارزشی مستقل از منافع مستقیم انسان قائل است. فرد بوم محور ممکن است حتی بدون پیامد فوری برای انسان، تخریب طبیعت را دارای اهمیت اخلاقی و حقوقی بداند و از جرم انگاری آن حمایت کند؛ فرد انسان محور شدت تخریب را بیشتر بر اساس آثار آن بر سلامت، امنیت، اقتصاد و زندگی انسان می سنجد. با این حال، این دو رویکرد ویژگی های شخصیتی ثابت یا دو گروه کاملا مجزا نیستند و فرهنگ، آموزش، تجربه های شخصی، شرایط اقتصادی، ارزش های اخلاقی و آگاهی از بحران های محیط زیستی بر آن ها اثر می گذارند. مقاله حاضر با رویکردی توصیفی تحلیلی رابطه میان این دو نگرش و میزان حمایت از جرم انگاری اکوساید را بررسی می کند و نشان می دهد که تفاوت در ارزش گذاری طبیعت می تواند یکی از عوامل موثر بر نگرش افراد نسبت به ضرورت ضمانت اجراهای کیفری برای شدیدترین اشکال تخریب محیط زیست باشد.

کلیدواژه ها:

اکوساید ، روان شناسی شخصیت ، انسان محوری ، بوم محوری ، جرم انگاری ، رفتار زیست محیطی ، حقوق کیفری محیط زیست