تحلیل تطبیقی نظریه برجسته سازی و نظریه کاشت در شکل دهی افکار عمومی نوجوانان

رسانه های جمعی یکی از مهم ترین عوامل اثرگذار بر شکل گیری افکار عمومی در جوامع معاصر به شمار می آیند و نوجوانان به دلیل قرار داشتن در مرحله شکل گیری هویت و نگرش های اجتماعی، بیش از سایر گروه های سنی در معرض تاثیر پیام های رسانه ای قرار دارند. در این میان، نظریه برجسته سازی و نظریه کاشت از مهم ترین چارچوب های نظری در تبیین چگونگی اثرگذاری رسانه ها بر ادراک و نگرش مخاطبان محسوب می شوند. هدف این مقاله، تحلیل تطبیقی این دو نظریه در تبیین نحوه شکل دهی افکار عمومی نوجوانان است. پژوهش حاضر با روش توصیفی تحلیلی و بر پایه مطالعه منابع کتابخانه ای انجام شده است. یافته های پژوهش نشان می دهد که نظریه برجسته سازی بر نقش رسانه ها در تعیین اولویت موضوعات و هدایت توجه مخاطبان به برخی مسائل خاص تاکید دارد، در حالی که نظریه کاشت بیشتر به تاثیرات تدریجی و بلندمدت رسانه ها، به ویژه رسانه های تصویری، بر شکل گیری نگرش ها و برداشت های مخاطبان از واقعیت اجتماعی می پردازد. نتایج این بررسی حاکی از آن است که هر دو نظریه می توانند در تبیین شکل گیری افکار عمومی نوجوانان مکمل یکدیگر باشند؛ به گونه ای که برجسته سازی در سطح تعیین اهمیت موضوعات و کاشت در سطح شکل دهی نگرش های پایدار و ادراکات اجتماعی نقش آفرینی می کند.

کلیدواژه ها:

نظریه برجسته سازی ، نظریه کاشت ، افکار عمومی ، رسانه های جمعی ، نوجوانان ، تاثیر رسانه ، شکل گیری نگرش.