بررسی تطبیقی آرای کمیسیون ماده ۱۰۰ و رویه اجرایی آن در شهرداری رشت با تاکید بر رویه قضایی دیوان عدالت اداری

کمیسیون ماده ۱۰۰ قانون شهرداری ها به عنوان مرجع شبه قضایی رسیدگی به تخلفات ساختمانی، در نظام حقوقی ایران جایگاه ویژه ای دارد. پژوهش حاضر با هدف بررسی تطبیقی آرای کمیسیون ماده ۱۰۰ شهرداری رشت و رویه اجرایی آن با تاکید بر رویه قضایی دیوان عدالت اداری انجام شده است. روش پژوهش توصیفی–تحلیلی و مبتنی بر بررسی اسناد، آرای قضایی و مطالعات کتابخانه ای است. یافته های پژوهش نشان می دهد که بیشترین دعاوی مطروحه علیه شهرداری رشت در دیوان عدالت اداری مربوط به آرای کمیسیون ماده ۱۰۰ (تخلفات ساختمانی) و ماده ۹۹ (قلع و قمع بناهای غیرمجاز) است و شعب دیوان در موارد مشابه، رویه های متفاوتی اتخاذ کرده اند که این امر ناشی از ابهام در قوانین، تفاسیر متفاوت از مفاد قانونی و تغییر رویه هیات عمومی دیوان می باشد . همچنین فرآیند رسیدگی در کمیسیون ماده ۱۰۰ از فقدان وحدت و شفافیت کافی رنج می برد و رویکرد غالب جریمه محور کارکرد پیشگیرانه ماده ۱۰۰ را تضعیف کرده است . مهم ترین چالش های موجود عبارتند از： طولانی بودن فرآیند دادرسی، عدم تخصص کافی برخی اعضای شعب در مسائل فنی ساختمانی، ضعف در اجرای آرای صادره، و ابهام در تطبیق تخلفات با تبصره های ماده ۱۰۰ . در پایان، پیشنهادهایی از جمله اصلاح ساختار کمیسیون، تقویت تخصص اعضا، ایجاد شعب تخصصی در دیوان عدالت اداری و کاهش زمان دادرسی ارائه شده است.

کلیدواژه ها:

کمیسیون ماده ۱۰۰ ، آرای بدوی و تجدیدنظر ، رویه اجرایی ، تخلفات ساختمانی ، شهرداری رشت ، دیوان عدالت اداری