طراحی و بهینه سازی پارک های شهری با رویکرد ارتقای فعالیت های ورزشی همگانی (مطالعه موردی: بوستان های ورزش محور اراک)

توسعه ورزش همگانی در فضاهای باز شهری، یکی از موثرترین راهکارهای ارتقای سلامت عمومی و افزایش نشاط اجتماعی در کلانشهرها محسوب می شود. پارک های شهری به عنوان بستر اصلی فعالیت های بدنی در فضای باز، نقشی حیاتی در ترویج سبک زندگی فعال ایفا می کنند. پژوهش حاضر با هدف بررسی و ارائه الگوی طراحی و بهینه سازی پارک های شهری با رویکرد ارتقای فعالیت های ورزشی همگانی، به مطالعه موردی بوستان های ورزش محور شهر اراک پرداخته است. این پژوهش با روش توصیفی-تحلیلی و با استفاده از داده های میدانی و اسناد بالادستی شهرداری اراک انجام شده است. یافته ها نشان می دهد که مهم ترین موانع جذب شهروندان به ورزش در پارک های اراک به ترتیب شامل موانع دسترسی، موانع فرهنگی-اجتماعی، موانع زیست محیطی، موانع تاسیسات و تجهیزاتی، موانع مدیریتی و موانع زیرساختی هستند. در مقابل، شهرداری اراک با راه اندازی ۴۲ ایستگاه ورزش صبحگاهی و عصرگاهی در بوستان ها، احداث زمین های چمن مصنوعی، تجهیز زمین های ورزشی روباز و برنامه ریزی برای پارک های تخصصی نظیر پارک شطرنج و پارک بانوان، گام های موثری در جهت توسعه زیرساخت های ورزش همگانی برداشته است. بر اساس یافته ها، الگوی طراحی پیشنهادی بر مولفه های دسترسی پذیری، تنوع تجهیزات، ایمنی، جذابیت بصری و مشارکت اجتماعی تاکید دارد. نتایج پژوهش نشان می دهد که طراحی پارک های ورزشی با مشارکت شهروندان و توجه به نیازهای گروه های مختلف سنی و جنسیتی، تاثیر مستقیمی بر افزایش فعالیت بدنی و ارتقای کیفیت زندگی شهری دارد.

کلیدواژه ها:

پارک ورزشی ، ورزش همگانی ، طراحی شهری ، فعالیت بدنی ، مدیریت شهری ، شهر اراک