بررسی تاثیر پوشش گیاهی بر آسایش حرارتی در اقلیم گرم و خشک (در مقیاس خرد-محله مسکونی خلدبرین- شیراز)

بیان مسئله: شهرنشینی و توسعه کالبدی بی رویه شهرها بدون توجه به پیامدهای اقلیمی، سبب افزایش دمای محیط و به دنبال آن، کاهش میزان آسایش حرارتی و کیفیت زیستی شهروندان در فضاهای بیرونی در مناطق گرم و خشک شده است. اگرچه استفاده از پوشش گیاهی می تواند از طریق سایه اندازی و تعدیل تابش سبب آسایش حرارتی بیشترشود، اما اثربخشی این راهکار در مقیاس خرد (مانند گذرهای مسکونی) همچنان محل تردید و بررسی بیشتر است.هدف پژوهش: این پژوهش به ارزیابی نقش پوشش گیاهی در تعدیل آسایش حرارتی در مقیاس خرد در فضای شهری در اقلیم گرم و خشک می پردازد. روش پژوهش: دو کوچه با ویژگی های کالبدی مشابه ولی پوشش گیاهی متفاوت در محله خلدبرین شیراز انتخاب و داده های میدانی شامل دمای هوای و رطوبت نسبی در ساعات اوج گرما برداشت شد. این داده ها پس از شبیه سازی محیط مورد بررسی در نرم افزار انویمت لحاظ شده و با شاخص PMV در نرم افزار Bio-MET تحلیل شدند.نتیجه گیری: نتایج نشان داد که اختلاف دما در بهترین حالت حدود دو درجه سانتی گراد بوده و شاخص آسایش حرارتی همچنان در وضعیت «خیلی گرم» باقی مانده است. به رغم اثر نسبی پوشش گیاهی، این میزان تغییر به تنهایی برای تامین آسایش حرارتی کفایت نمی کند. یافته ها نشان دادند که نوع و فرم تاج درختان نقش مهمی در بهبود شرایط حرارتی دارند. این پژوهش تاکید می کند که طراحی موثر فضاهای سبز با درختان دارای تاج گسترده، موثرتر از کاشت صرف درختان کوتاه تاج خواهد بود.

کلیدواژه ها:

آسایش حرارتی ، اقلیم گرم و خشک ، پوشش گیاهی ، شبیه سازی خرداقلیم.