مروری جامع بر چارچوب ارزیابی چرخه حیات چاپ سه بعدی بتن: روش ها، فرایند و ابزار

بیان مسئله: چالش های زیست محیطی و اقتصادی صنعت ساختمان، ضرورت بهره گیری از فناوری های نوین را بیش از پیش نمایان ساخته است. در این میان، چاپ سه بعدی بتن به عنوان رویکردی نوظهور، ظرفیت قابل توجهی در کاهش ضایعات، صرفه جویی زمانی و بهبود بهره وری دارد. مطالعات پیشگامانه متعددی با روش شناسی ها و مطالعات موردی به این مسائل پرداخته اند اما همچنان کمبود چارچوب تحلیلی میان آنها، به چشم می خورد.هدف پژوهش: بررسی و دستیابی به چارچوبی که به روشنی روش، فرایند و ابزار موثر در حوزه دانش ارزیابی چرخه حیات در بحث چاپ سه بعدی را معین کند.روش پژوهش: این پژوهش با روش استدلال منطقی-تحلیلی و مرور نظام مند بر ادبیات پژوهش و بررسی کتابخانه ای، به بررسی چارچوب های ارزیابی چرخه حیات و شناسایی عوامل کلیدی در این حوزه پرداخته است.نتیجه گیری: نتایج نشان می دهد که مصالح بتنی به ویژه سیمان، بیشترین سهم را در انتشار دی اکسیدکربن دارند و حدود ۵۲ درصد از کل اثرات زیست محیطی را به خود اختصاص می دهد. در مقابل، جایگزینی مصالح بازیافتی به ویژه در بخش سنگدانه ها، بسته به نسبت مصرف، می تواند ۲۴ تا ۴۷ درصد از این اثرات را کاهش دهد. از منظر اقتصادی نیز این فناوری پتانسیل صرفه جویی تا حدود ۷۸ درصد را دارا است. با وجود این مزایا، تنوع در واحد عملکرد، حدود سیستم و محدودیت داده های مقیاس صنعتی، مانع از مقایسه مستقیم نتایج می شود. براین اساس، استانداردسازی روش شناسی ارزیابی چرخه حیات و توسعه مطالعات تجربی در مقیاس واقعی، پیش شرط بهره گیری پایدار از چاپ سه بعدی بتن در معماری و شهرسازی آینده است.

کلیدواژه ها:

چاپ سه بعدی بتن ، ارزیابی چرخه حیات ، کربن ، مصالح بازیافتی ، بهینه سازی مخلوط بتن.