تحلیل عوامل موثر بر پیاده مداری و تحرک شهری پایدار با رویکرد آدابوست (مورد مطالعه: محله میرعماد اصفهان)

بیان مسئله: پیاده مداری از شاخص های اساسی کیفیت محیط شهری و پیش نیاز تحقق شهر پایدار است. در بافت های تجاری و اداری، سلطه حرکت خودرو بر فضاهای پیاده موجب کاهش کیفیت تجربه پیاده روی، کاهش رضایت شهروندان و تشدید تعارض میان سواره و پیاده شده است؛ تعارضی که مانعی مهم در شکل گیری سرزندگی و سلامت شهری به شمار می آید.هدف پژوهش: هدف این پژوهش، سنجش میزان رضایت شهروندان از پیاده مداری و تعیین اولویت عوامل موثر بر آن در محله میرعماد اصفهان است تا چارچوبی برای ارتقای کیفیت فضاهای پیاده و هدایت تصمیم سازی های برنامه ریزی شهری فراهم شود.روش پژوهش: پژوهش از نظر ماهیت توصیفی است. داده ها از طریق ۱۱۳ پرسشنامه معتبر لیکرت در میان ساکنان، کسبه و عابران گردآوری شده است. متغیرهای بررسی شده شامل ایمنی و امنیت، کیفیت کفسازی، خوانایی فضایی، تنوع کاربری و آسایش اقلیمی است. تحلیل های کمی با الگوریتم یادگیری ماشین آدابوست و تحلیل کیفی با بررسی تفسیرپذیر نظرات پاسخ دهندگان انجام شده است.نتیجه گیری: نتایج نشان می دهد الگوریتم آدابوست توانایی مطلوبی در تبیین تغییرات رضایت شهروندان دارد (ضریب تعیین ≈ ۷۱/۰). کاهش ترافیک خودرو و بهبود امکان پیاده روی بیشترین نقش را در افزایش رضایت شهروندان ایفا می کنند و سپس امنیت مسیر، کیفیت پیاده رو و روشنایی شبانه قرار دارند. بنابراین، در بافت های تجاری-اداری، ارتقای کیفیت محیط پیاده تنها با بهسازی کالبدی میسر نیست و نیازمند سیاست های حمل ونقل پایدار، مدیریت ترافیک، کاهش تردد خودرو و ایمن سازی مسیرهای پیاده است.

کلیدواژه ها:

پیاده مداری ، رضایت شهروندان ، یادگیری ماشین (آدابوست) ، مدیریت ترافیک ، تحرک شهری پایدار.