تبیین مدل مفهومی ارتباط زیبایی شناسانه سازه و معماری براساس روش گراندد تئوری با تاکید بر معماری معاصر ایران

بیان مسئله: نقش سازه در طراحی و شکل دادن معماری زیبا، موضوعی بسیار مهم است. بااین حال به نقش سازه در زیبایی بنا، کمتر به عنوان مسئله زیبایی شناسی در معماری معاصر ایران توجه شده است که همین امر لزوم توجه به زیبایی سازه و تاثیر آن بر معماری را به مقوله ای مهم بدل کرده است. هدف پژوهش: این پژوهش بر آن است مدل مفهومی را براساس مطالعه معماری معاصر ایران به منظور ارائه نظریه ای درخصوص چگونگی تاثیرگذاری سازه بر خلق معماری با کیفیت های زیبایی شناسانه ارائه کند. روش پژوهش: این پژوهش از نوع کیفی و مبتنی بر روش گراندد تئوری است که با رویکردی استقرایی و اکتشافی استفاده شده است. روش جمع آوری داده ها مبتنی بر انجام مصاحبه با ۲۰ نفر متخصصین حوزه های معماری و مهندسی سازه است. روش تجزیه وتحلیل داده ها نیز مبتنی بر کد گذاری سه مرحله ای در نرم افزار Atlas.ti انجام شده است. نتیجه گیری: یافته های پژوهش نشان دادند، یکپارچگی سازه و معماری به واسطه تنوع عملکردی در دوران معاصر سبب شکل گیری ساختمان هایی زیبا و خاص شده است. این پژوهش خلوص و سادگی، یکپارچگی و استقلال سازه و معماری، هندسه، ریتم و تقارن و نظم و تناسب را ویژگی های زیبایی شناسانه ای منتج از سازه معرفی کرد که می توانند کیفیت هایی از قبیل سادگی و بیان گری، انعطاف پذیری، هویتمندی و روایتگری، شفافیت، برون گرایی و تعامل بین داخل و خارج بنا را پدید آورند. همچنین عوامل زمینه ای مرتبط با مباحث اجرایی عوامل و مداخله گری ناشی از منافع و تعارض حرفه ای و عدم بروز ارتباط متقابل و تعاملی میان حرفه مندان عواملی اثرگذار بر شکل گیری معماری مبتنی بر زیبایی سازه هستند.

کلیدواژه ها:

زیبایی شناسی ، سازه ، معماری ، معماری معاصر ایران ، گراندد تئوری.