تاملی در عدم شمول روایات کسب مال نسبت به طلاب علوم دینی

ارزش تجارت و کسب مال و نکوهش بیکاری و کل بر دیگران بودن در گزاره های فقهی باب بیع مشهود است و از روایات متواتر نیز استفاده می شود. سیره علما و بزرگان دین بر این قرار گرفته که در راستای عمل به روایات متواتر مربوط به فضیلت کسب علم، همه عمر خود را صرف اشتغال به تعلم، تعلیم و تبلیغ دین می کنند و با پرهیز از اشتغال به تجارت و سایر اشکال کسب درآمد، عملا به روایات تجارت و کسب مال اعتنا نمی کنند. توجه به این نکات این سوال را در ذهن بر می انگیزد که بین روایات تجارت و کسب درآمد با روایات کسب علم که عمل به آن فرصت کسب مال را سلب می کند چه نسبتی برقرار است؟ جستار حاضر که به روش توصیفی تحلیلی سامان یافته است دیدگاه های مطرح شده در مسئله فوق از قبیل تخصیص روایات تجارت و کسب یا تعارض بین روایات تجارت با روایات کسب علم را ناصواب یافته و رابطه میان آن دو را صرفا در برخی موارد، تزاحم دانسته است که در آن ها لازم است به تکلیف اهم عمل شود.

کلیدواژه ها:

تجارت ، کسب درآمد ، کسب علم ، طلاب علوم دینی